Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4958 K.2023/3650

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/262 E., 2016/58 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28/09/2020 tarihli ve 2016/106177 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında TCK 22/3 maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü 1.Olay günü saat 18:10 sıralarında, sanık ...'ün sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı ... ile meskun mahal dışında gündüz vakti bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kavşağa geldiğinde kırmızı ışığa yakalanmamak için mevcut hızı ile kavşaktan geçtiği esnada kırmızı ışığın yandığı akabinde, geçişini tamamlamak üzere olan tanık M.G.'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın sol ön kısmına çarpıp savrulması sonucu gerçekleşen kazada, sanık ...'ün aracında bulunan annesi ...'ün öldüğü, babası ...'ün ise yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Adli Tıp Kurumu İstanbul 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun düzenlemiş olduğu, 11/02/2015 tarihli adli rapor uyarınca, ...'ün ölümü ile 19/09/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazası arasında tıbben illiyet bağı bulunduğunun tespit edildiği, ayrıca Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 17/02/2015 tarihli adli raporu ile müşteki ...'ün, BTM ile giderilemeyecek surette yaralandığının, 20/08/2015 tarihli adli raporu ile de yüzünde sabit ize neden olabilecek şekilde yaralandığının tespit edildiği bildirilmiştir.

3. Kaza yeri krokisi, kaza tespit tutanağı, sanığın alkolsüz olduğuna ilişkin doktor raporu sonucu, olayın tanıkları M.G., A.A., K.K., A.S.' nin anlatımları, doktor raporları ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Kaza tespit tutanağında, sanık sürücünün beyanına göre "kırmızı ışık kuralına uymamak" ve "araçların hızını kavşaklara yaklaşırken dönemeçlere yaklaşırken azaltmamak" kurallarını ihlal eden ...'ün tam kusurlu olduğunun, diğer sürücü ...'ın ise kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

5. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul ettiği ve duruşmada alınan savunmasında, "...Olaya ilişkin Cumhuriyet savcısına vermiş olduğum ifadem doğrudur, geçerlidir. Eklemek istediğim değiştirmek istediğim bir husus yoktur. Aracı ben kullanıyordum ATK nın illiyet bağı olduğuna dair raporunu kabul etmiyorum. Kaza sonrası annemi kaybettim. Yoğun bakımdan çıktıktan 3 gün sonra serviste iken vefat etti. Babam da yaralanmıştı. Arabada üçümüz vardık, olay nedeniyle çok pişmanım, öncelikle beraatime karar verilmesini talep ederim, şayet hakkımda mahkumiyet hükmü kurulur ise, hakkımda verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmiyorum..." şeklinde savunma yaptığı görülmüştür.

6. Mahkemece, "...Tüm dosya kapsamına göre; ... plakalı araçta, içinde annesi ve babası olduğu halde, çok süratli olmayarak seyrettiği sırada dalgınlıkla son anda kırmızı ışığı fark eden ancak mevcut hızı nedeniyle aracı durduramayıp kazaya neden olan sanığın, kavşağa girerken hızını azaltmaması nedeniyle tam kusurlu olarak -illiyet bağı raporuna göre- annesinin ölümüne, babasının yaralanmasına neden olduğu belirlenmekle, yaralı babasının sanıktan şikayetçi olmadığı,

olaydan dolayı annesi ölen, hakkında kişisel ve ailevi durumu bir ceza hükmedilmesini gereksiz kaldığı kanaatine varılan sanığın hakkında ceza verilmesine yer olmadığına..." gerekçeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

7.Sanık ...'ye ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin altıncı fıkrası "Taksirli hareket sonucu neden olunan netice, münhasıran failin kişisel ve ailevî durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez; bilinçli taksir hâlinde verilecek ceza yarıdan altıda bire kadar indirilebilir" hükmünü ihtiva etmekte olup;

oluşa ve kabule göre, olay günü saat 18:10 sıralarında, sanık ...'ün sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı ... ile meskun mahal dışında gündüz vakti bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kavşağa geldiğinde kırmızı ışığa yakalanmamak için mevcut hızı ile kavşaktan kırmızı ışık ihlali yaparak geçtiği esnada, tanık M.G.'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın sol ön kısmına çarpıp savrulması sonucu gerçekleşen kazada, sanık ...'ün aracında bulunan annesi ...'ün öldüğü, babası ...'ün ise yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı,

sanığın kırmızı ışık ihlali yaptığının sadece sanığın ikrarı ile değil ayrıca tanıklar M.G., K.K., A.S.' nin anlatımları ile de sabit olduğunun anlaşılması karşısında, bilinçli taksirle annesinin ölümüne, babasının nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/262 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,