Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5001 K.2023/2795

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ6

1.Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2014/1366 Esas, 2016/ 47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.09.2020 tarihli ve 2016/ 280857 sayılı, ''yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesinin ve hak yoksunluklarına hükmedilmesinin'' yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; Sanığın asli kusurlu olduğuna, suçluların suçları nispetinde cezalandırılması gerektiğine ve saire ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz istemi; Sanığın asli kusurlu olmadığına, sanığın ölene yavaşça temas ettiğine, ölümün otobüs çarpması sonucunda meydana geldiğine, raporların çelişkili olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hak yoksunluklarına karar verilmemesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü; 1.Olay günü saat 14:19 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile olay yeri Merkez Bankasına ait para nakil araçlarına tahsis edilen otoparktan Atatürk Bulvarı yönüne doğru geri manevra yaptığı sırada araçların çıkış ve girişine ayrılan yolda araca dönük halde bekleyen yaya ... çarptığı, çarpmanın etkisi ile Atatürk bulvarına savrulan yayaya Atatürk bulvarını seyreden sürücü ... sevk ve idaresindeki Belediye otobüsünün çarptığı, kaza nedeniyle yayanın öldüğü olayda mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır.

2. Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. Sanık savunmasında '': Ben securverdi özel güvenlik firmasında şöför olarak çalışıyorum 15/08/2014 tarihinde bankalardan aldığımız paraları, Ulus ta ki merkez şubesine götürdüm yanımda görevli ... vardı, ayın 15 i olduğu için Merkez Bankasının önü kalabalıktı ... ile içeriye girdik ... araçtaki paraları alıp içeriye teslim etmek için araçtan ayrıldı bende aracımla transit connect kapalı kasa zırhlı ... ile geri manevra yaparak bankanın önünden dışarıya çıkmaya başladım banka önü başka araçların girmesine müsait değildi,

ben dışarıya çıkıp başka araçlara yer açmak istedim geri geri çıktım kaldırımı indikten sonra soldaki ticari taksinin arka boşluğuna park etmek isterken dur amca eziliyor şeklinde bir ses duydum hemen frene bastım el frenini çektim aracımdan indiğimde yarım metre ileride müterrafa nın yattığını gördüm sorduğumda benim aracımın çarpması ile amcanın sendelediğini yola düştüğünü akabinde de otobüs tarafından ezildiğini öğrendim geri manevra yaparken başka şahıs olmadığından yardım almadım aracımın arkadasını görmem de mümkün değildir ... kapalı kasadır sağ ve sol dikiz aynaları ile manevra yaparak yavaş bir şekilde ilerlemiştim,

ben bu olay nedeniyle çok üzgünüm akrabalarım mütefafanın ailesine taziye için gittiler savunmam bundan ibarettir, öncelikle beraatime mahkeme aksi kanaatte ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ederim '' demiştir.

4. Kaza tespit tutanağında sürücü ...'ün 2918 sayılı yasanın 67 maddesi gereği kural ihlalinin yayanın ise herhangi bir kural ihlallerinin görünmediği belirtilmiştir.

5.Soruşturma sırasında Cumhuriyet Savcılığınca yapılan bilirkişi incelemesinde bilirkişi tarafından düzenlenen raporda sürücü ...'ün 2918 sayılı yasanın 84. maddesinin j fıkrası ile yönetmeliğin 137/2 kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu, otobüs sürücüsü ... ile yaya ...'ın kazanın oluşumunda kusur ve kabahatinin olmadığı belirtilmiştir.

6.Olay mahalinde yapılan keşif sonucu bilirkişiler tarafından düzenlenen 10/06/2015 tarihli raporda kapalı kasa zırhlı ... sürücüsü ...'ün 2918 sayılı yasanın 67/b madde gereği yönetmelikte belirtilen şartlar dışında geriye dönmek veya geriye gitmenin yasak olduğunu, izin verilen hallerde manevraları yapacak sürücülerin tehlike veya engel yaratmamak kaydıyla görüş alanları dışında kalan yerler varsa tehlikesizce hareket edebilmeleri ve uyarılmaları için gözcü bulundurmalarının zorunlu olduğu, bu nedenle kuralları ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu,

yolun bakım ve onarımından sorumlu Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının 2918 sayılı yasanın 15. maddesi gereği kural ihlali yaptığından tali kusurlu olduğu, mütevaffa ...'ın kural ihlalinin bulunmadığı ve kusurunun bulunmadığı, keza EGO otobüs sürücüsü ...'ın herhangi bir kural ihlalinin bulunmadığı ve kusurunun olmadığı, Merkez Bankasına ise aracın trafikte güvenliğinin sağlanmasında katkısı olmayacağı değerlendirildiğinden kuruma kusur atfında bulunamayacağı belirtilmiştir.

7.İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 18/04/2016 tarih 1847 sayılı raporda olay mahalinde Atatürk Bulvarının 10,5 mt genişlikte asfalt kaplama bölünmüş tek yönlü taşıt trafiğine açık olup meskun mahal olduğu, sanığın sevk ve idaresindeki ... ile olay mahalinde geri manevra teşebbüsüne geçmeden önce mahalin meskul mahal olduğunu dikkate alması ve her an bir yayanın aracın arkasında bulunabileceğini öngörerek aracın arka tarafını gerektiği şekilde kontrol etmesi, kendisini yönlendirmek adına gözcü bulundurması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmediği,

arka tarafı gerektiği şekilde kontrol etmeden, gözcü bulundurmadan geri manevra yaptığı sırada yayaya arkadan çarparak ölümüne neden olmasında asli derecede kusurlu olduğu, müteveffa yayanın ise otoparktan gelebilecek araçlara sırtı dönük vaziyette bulunarak can güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, bu tavrı ile koruma tedbiri almadığı, vasıtanın sadmesine maruz kaldığı olayda alt düzeyde tali derecede kusurlu olduğu, sanık sürücü ve müteveffa dışında mevcut şartlarda olayın meydana gelmesinde başka bir kişi, kurum, yaya ve kuruluşa kusur atfedilemeyeceği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tebliğname yönünden; Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken asli kusurlu olan sanık hakkında "suçun işlenmesindeki özellikler" şeklindeki gerekçeye dayanılarak uygulanmamasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz nedenleri reddedilmiştir.

5. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan hak yoksunlarının uygulanması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2014/1366 Esas, 2016/ 47 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının hak yoksunluklarına ilişkin 7. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,