Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5005 K.2023/3888

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli 2014/411 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 29.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.09.2020 tarihli ve 2016/255125 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteminin kamyoneti süren kişinin Suriyeli başka bir şahıs olması ve kendisinin kusuru bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği, hakkında verilen cezanın fazla olduğu, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiği ve hükmedilen adli para cezasını ödeme imkanının bulunmadığına ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanığın bir kişinin ölmesi ve bir kişinin yaralanması durumunda ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği, alt sınırdan uzaklaşılmayarak temel cezanın asgari hadden belirlenmesinin hatalı olduğu, tayin olunan hapis cezasının kanuna aykırı olarak adli para cezasına çevrildiğine ilişkin ve sair temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.14.10.2013 günü 16:30 gündüz vakti sanık ... idaresindeki ... plakalı kamyonet (kapalı kasa) ile Reyhanlı istikametinden Hatay istikametine doğru sol şeridi takiben seyir halindeyken taşıdığı yük nedeniyle sol arka tekerleğinin bijon kesip yerinden fırlaması ve karşı yönden gelmekte olan ... plakalı motosiklet sürücünün ölümü ve yolcu oğlunun yaralanması sonucu trafik kazası meydana gelmiştir.

2. ... plakalı kamyonetin net ağırlığı 1705 kilogram, azami yüklü ağırlığının ise 2820 kilogram olduğu, olay sırasında kamyonette 29 adet toplam 1700 litre kadar ve 2 adet küçükbaş hayvan taşındığı tespit edilerek, istiap haddinin 600 kilogram kadar aşılmış olduğu tespit edilmiştir.

3. Kaza tespit tutanağına göre; ... sürücüsü 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 65 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca azami yüklü ağrılığı aştığından tali kusurlu, diğer motosiklet sürücüsünün kusursuz olduğu tespit edilmiştir.

3. Mahkemede keşfen alınan trafik bilirkişi raporunda: ... sürücüsü 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 65 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca azami yüklü ağırlığı veya izin verilen azami yüklü ağırlığı (%5 den %30 fazlasına kadar aşmak) kuralını ihlali, 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca trafik düzeni ve güvenliğiyle ilgili yasak veya yükümlülüklere uymama kuralını ihlal ettiği tespit edilmiştir.

4. Adli Tıp Kurumunun 20.05.2015 tarihli raporunda sanığın idaresindeki kamyoneti istiap haddi üzerinde yük ile yüklediği, mevcut yükü ile seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde ise meydana gelen bijon kesmesi nedeniyle fırlayan tekerleğin karşı yönden gelmekte olan motosiklete çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu, motosiklet sürücüsünün kendi şeridinde seyir halinde iken, karşı yönden gelmekte olan araçtan fırlayan tekerleğin çarpmasına maruz kaldığı olayda atfı kabil kusuru bulunmadığı tespit edilmiştir.

5.Yapılan otopsi raporunda kişinin kişinin ölümünün trafik kazası ile uyumlu genel beden travmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği tespit edilmiştir. 6. Motosiklette yolcu olan katılan Tayfun Erdoğdu'nun yaralanmasının hayati tehlike oluşturmayacak nitelikte, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde ve vücutta orta (2) derecede kemik kırığı şeklinde olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine ve bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında tek ceza şeklinde ve belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılarak katılan vekilinin temyiz istemine ilişkin hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın temyiz sebebi reddedilmiştir.

3. Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, denetime elverişli, yasal dayanağa haiz ve yeterli olduğu, dosya kapsamında alınan HTS kayıtları ile tanık beyanları sanık savunmaları ile tüm oluş dikkate alınarak sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek dava konusu kazaya neden olan kamyonetin sürücüsü olduğu kabul edildiği anlaşılmakla, sanığın kamyonetin sürücüsü olmadığına ilişkin temyiz istemine ilişkin hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Sanık hakkında verilen cezanın süresi itibari ile erteleme hükümlerinin uygulanamayacağı, cezanın süresi ve zararın giderilmemiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin, sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılarak sanık hakkında ''Sanığın geçmişteki hâli, sosyal ve ekonomik durumu,

yargılama sürecindeki davranışları da dikkate alınarak'' şeklindeki yasal gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmasına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli 2014/411 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,