Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5147 K.2023/5773

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Acıpayam 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/04/2016 tarihli ve 2015/875 Esas, 2016/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'ur 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25/09/2020 tarihli ve 2016/269614 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; 1- Eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Görüşü; "20/10/2015 günü saat 15:30 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki 20 R 5859 plakalı otomobil ile D 585-09 karayolu üzerinde Antalya istikametine seyir halinde iken km 36+900 e geldiğinde aracın gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından sol tarafına geçiş yapan yaya ...'e aracının sağ ön far kısımları ile çarpması sonucu ...'in hayatını ..." kaybettiği belirtilmiştir.

2.Sanık sürücü aşamalarda, olay tarihinde sevk ve idaresindeki otomobili ile Denizli ilinden Gökpınar ilçesine doğru gittiği esnada Serinhisar mevkiinde yapılan yol çalışması nedeniyle normalde orta refüj ile bölünmüş halde bulunan yolun bir tarafının iptal edildiğini ve gidiş gelişin Antalya-Denizli istikameti yönündeki yola verildiğini, çalışmaya ilişkin çok sayıda uyarı levhası bulunduğundan hızını düşürdüğünden kaza öncesi yaklaşık 50-60km hızla seyrettiğini, yolun sağ tarafında üzerinde ağaçlar bulunan orta refüj kısmından gelen bir karaltının birden aracına vurduğunu gördüğünü çarpan cismin ağaç parçası ya da yoldaki dubalardan biri olduğunu düşündüğünü, yayayı kesinlikle görmediğini, meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Katılanlar, sanıktan şikayetçi olup katılma talebinde bulunmakla haklarında katılma kararı verilmiştir.

4.Kaza tespit tutanağında; kaza yerinin yerleşim yeri içinde olduğu, azami hız limitinin 70 km olduğu, gün durumunun gündüz, havanın açık, zeminin kuru olduğu, kazanın oluşumunda sanık sürücü ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-a maddesinde düzenlenen araçların kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmamak kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu bulunduğu, ölen yaya ...'in ise 2918 sayılı Kanun'un 68 maddesinde düzenlenen yayaların karşıdan karşıya geçiş kurallarına uymadığından asli kusurlu bulunduğu belirtilmiştir.

5.Kovuşturma aşamasında keşif üzerine düzenlenen 02/02/2016 tarihli tek kişilik bilirkişi raporu ile aynı aşamada dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 31/03/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporunda, sevk ve idaresindeki araçla seyri sırasında, yaya geçidi olmayan mahalde kontrolsüz şekilde yola giren yayaya çarpması nedeniyle meydana gelen olayda alacağı bir önlem bulunmadığından kazanın oluşumunda sanık sürücünün atfı kabil kusurunun bulunmadığı, ölen yaya ... ise geçiş yapmak için yola girmeden evvel seyir halinde olan araçların seyir durumlarını yeterince kontrol etmediği,

kontrolsüz bir şekilde bir anda kaplamaya çıkarak gelen araçların hız ve yakınlık durumunu dikkate almadığı, kendisine yaklaşan sanık sürücünün sevk ve idaresindeki araç nedeniyle korunma tedbirine başvurmadığı anlaşılmakla meydana gelen kazada asli ve tam kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

7. Dosya içeriğinde mevcut bulunan kamera görüntüsü döküm tutanağında, yaya ...'in trafiğe kapalı olan yol bölümünden yürüyerek orta refüj üzerine çıktığı, sağından gelen kırmızı kamyonun geçişini beklediği ancak solunu kontrol etmeden kaplamaya indiği ve aracın sadmesine maruz kaldığı belirtilmiş.

8.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13/09/2015 tarihli otopsi raporunda, şahsın araç içi trafik kazası ile husulü mümkün, göğüs ve batın travmasının eşlik ettiği, çoklu kaburga kırıkları ve T2 vertebra kırığı ile kalp, karaciğer, akciğer, medula spinalis ile büyük damar yaralanması ve göğüs ile batın içi kanama sonucu öldüğü belirtilmiştir.

9.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

AI.Katılanlar vekilinin, eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılamanın başından beri alınan savunmalarında ısrarlı ve tutarlı biçimde yüklenen suçlamayı kabul etmeyen ve olay ve olgular kısmında yer verilen bilirkişi raporları ve kamera görüntüsü döküm tutanağı doğrultusunda olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olup, bu yönüyle hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

AII.Diğer temyiz sebepleri yönünden, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle,Acıpayam 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/04/2016 tarihli ve 2015/875 Esas, 2016/426 Karar sayılı kararında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,