Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5187 K.2021/2112

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanunun 65/1-2.cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 20 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/587 esas, 2018/971 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2019 tarihli ve 2018/587 esas,

2018/971 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2019 tarihli ve 2019/495 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında önceden Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2013 tarihli ve 2013/188 esas, 2013/530 sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yönelik karar verildiği ve denetim süresi henüz tamamlanmadan suç işlediği gerekçesiyle bu defa Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli kararıyla sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, anılan mahkumiyet kararının ihbar edilmesi nedeniyle Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/11/2018 tarihli ve 2018/607 esas, 2018/683 sayılı kararıyla hükmün açıklandığı,

açıklanan bu hükmün istinaf edilmesi üzerine ise Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 06/02/2019 tarihli ve 2019/196 esas, 2019/230 karar sayılı ilamıyla, açıklanmasına karar verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik kararın kesin hukuka aykırılık teşkil etmesi nedeniyle bozulduğu ve bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli ve 2019/123 esas, 2019/145 sayılı kararıyla davanın düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla;

açıklanması geri bırakılan hükmün düşme kararı üzerine ortadan kalktığı ve bu nedenle önceden verilen bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik karardan söz edilemeyeceğinden denetim süresinde işlenen bir suçtan da bahsedilemeyeceği ve bu hususun da karardan sonradan ortaya çıktığı cihetle, bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311. maddesi kapsamında sanık lehine yargılamanın yenilenmesine nedeni kabul edilerek talebin kabulüne karar verilmesi gerektiğinden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 31/08/2020 gün ve 94660652-105-42-17403-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 gün ve 2020/76584 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;