Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/541 K.2021/6125

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 06.03.2019 tarihli 2016/3085 esas 2019/3061 sayılı kararı ile "Sanık ...’nın 1983 yılından beri evli olduğu ... ve öz oğulları ... ve ... ile aynı evde ikamet ettikleri, olay günü ...’un ...’e parfümünü sorduğu, ...’inde parfüm şişesini çöpe attığını söylemesi üzerine ...’un bu duruma kızarak evden ayrıldığı, sanık baba ...’nın da bu olaya sinirlenerek ...’in üzerine yürüdüğü ve ...’e vurduğu, olayı gören ...’ın baba ile oğulu ayırmaya çalıştığı, sanık ...’nın ...’a neden araya giriyorsun diyerek savurduğu yumruğun ...’ın ensesine geldiği,

... ile ...’ın evin diğer odasına kaçarak kapısını kilitledikleri ve polis çağırdıkları, polislerin eve gelmesiyle ... ve ...’in sanık ...’dan şikayetçi olmak üzere kendi arabaları ile karakola gitmekte iken ...’ın kusmaya başlaması üzerine hastaneye gittikleri ve ...’ın patolojik kökenli ( travmatik olmayan) beyin kanaması sonucu öldüğü olayda,

İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 25.12.2013 tarihli raporunda, ölenin sağ uyluk lateralde sağ kol lateralde ve göbeğin sağ kısmında oluşan mor/yeşil renkli ekimozların ölenin üzerinde etkisinin basit tıbbi müdahalele ile giderilebilir şekilde olduğunun ve kişinin patolojik kökenli (travmatik olmayan) beyin kanamasını tartışma ve darp olayının efor ve stresinin tetiklemiş olduğunun ve bu nedenle olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu belirtilmiş ise de; sanığın, ölenin ensesine yumruk vurması şeklinde gerçekleşen darp olayının ölenin otopsi sonucu alınan pataloji raporunda belirtilen beynindeki meningom tümörünü etkileyip beyin kanamasına neden olup olmadığı hakkında görüş bildirilmediği görülmekle;

Ölene ait tüm tedavi evrakları, film, grafilerinin ve patoloji sonuç raporunun, beyin cerrahisinde uzman doktorlarında bulunduğu kuruldan rapor alınmak üzere yeniden Adli Tıp Kurumuna gönderilerek;

Ölen ...’ın ölüm olayı dışındaki ensesine aldığı darp nedeniyle meydana gelen yaralanma ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK nun 86. maddesi kapsamında rapor alınarak sonucuna göre;

A)Yaralanma 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesi kapsamında kaldığı takdirde, 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesi yollamasıyla 87/4. maddesi uyarınca kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan,

B)Yaralanma 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kaldığı takdirde ise, sanığın, ölenin beynindeki tümörü önceden bilip bilmediği hususu araştırılarak sonucuna göre;

1)Bildiği tespit edildiği takdirde 5237 sayılı TCK'nın 22/3. ve 86/2. maddeleri yollamasıyla aynı Yasanın 85. maddesi uyarınca bilinçli taksirle öldürme suçundan,

2)Bilmediği tespit edildiği takdirde ise 5237 sayılı TCK'nın 22/2. ve 86/2. maddeleri yollamasıyla aynı Yasanın 85. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

"şeklindeki gerekçeler belirtilerek yapılan bozma üzerine mahkemece yargılamaya devam edilip, bozma ilamı doğrultusunda, 1. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 27.05.2019 tarihli raporda, sanığın, ölenin ensesine yumruk vurması şeklinde gerçekleşen darp olayının, ölenin otopsi sonucu alınan pataloji raporunda belirtilen beynindeki meningom tümörünü etkilemediğinin, meningom tümörünün kişinin ölümüne neden olan beyin kanamasının kaynağı olmadığının, ensesine aldığı darp nedeniyle meydana gelen yaralanmanın, TCK’nın 86-87. maddesi kapsamında yapılan değerlendirmesinde,

basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte bir yaralanma olduğunun tespiti ile sanığın, ölenin beyninde meningom tümörünün bulunduğundan haberdar olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, cezanın üst hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,