Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/55 K.2021/6750

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava tarihi olan 04.08.2015 tarihinin gerekçeli kararda yazılmamış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/282 Esas – 2014/519 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan 30.01.2011- 13.06.2011 tarihleri arasında 138 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23.01.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 20.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın tutuklanma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 2.622,98 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede;

davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı süreye ilişkin olarak 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılarak 2.855,81 TL’nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda hatalı hesaplama yapılarak belirlenen miktarın hükme esas alınması suretiyle maddi tazminatın eksik tayini ile eksik manevi tazminata hükmedildiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 2.855,81 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmakla;

mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.