Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5502 K.2024/890

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200.00 TL adil para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma neticesinde hatalı kusur tayini ile sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma sonucu sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bir kişinin ölümü ile sonuçlanan iş kazasının meydana gelmesinde mahkemenin hükme esas aldığı 24/03/2014 tarihli heyet raporu doğrultusunda sanıklar ... ve ...'in asli kusurlu bulunduğu kabul edilmiş olup, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan sanık ... ve ...'in mahkûmiyetlerine kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Tozkoparan Zahit Mahallesi/Tarsus mevkiinde yapımı devam eden yeni Adliye Binası inşaatı işinin yüklenicisi olan A6 İnş. Turz. Tic. Ltd. Şti. - Rit İnş. Taah. Doğalgaz Tıp Cihaz San. ve Tic. A.Ş.

İş Ortaklığının ortağı olan inşaat işlerinin yürütülmesinden sorumlu sanık ...'in şantiye şefi olarak görev yaptığı ve 13/12/2011 tarihli sözleşme ile inşaatın asansör imalatı işlerinin taşeron firma olarak sanık ...'ın sahibi olduğu Mert Asansör San. ve Tic. ... isimli şahıs firmasına verildiği, ...'ın sigortalı çalışanı olan ...'in olay tarihinde 7 katlı inşaatın en üst katında bulunan makine dairesine asansör motorunun çıkartılması esnasında kullanılan geçici yük asansörünün fişini aynı katta bulunan seyyar elektrik panosundan çıkarması esnasında elektrik akımına kapılarak öldüğü,

Adli Tıp Kurumu Adana Morg İhtisas Dairesinin 20/12/2012 tarihli otopsi raporunda "Ölenin elektrik çarpmasına bağlı kalp ve solunum durması sonucu vefat ettiği"nin belirtildiği olayda,

Dosya kapsamında mevcut bulunan ve kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 24/02/2014 tarihli iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyet raporunda, sanık ...'ın taşeron firma sahibi alt işveren ve sanık ...'in ise yüklenici firma sahibi asıl işveren olarak çalışma ortamında gerekli iş güvenliğini tedbirlerini yeterince almamaları, çalışanların talimatlara uygun şekilde hareket edip etmediğini yeterince denetlememeleri, çalışma ortamında yeterli risk analizi yaptırmamaları, geniş anlamda güvenlik mekanizması oluşturmamış olmaları ile iş sağlığı ve güvenliği konusunda çalışanlara eğitim verdirmemeleri nedenleri ile meydana gelen olayda asli kusurlu bulunduklarının belirtildiği anlaşılmakla,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün sanık ... hakkındaki (A) numaralı bölümünün (4) numaralı paragrafının hükümden çıkartılarak yerine " Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4.maddesi delaletiyle 50/1-a.maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 18.200.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması ve hükmün sanık ... hakkındaki (B) numaralı bölümünün (4) numaralı paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4.maddesi delaletiyle 50/1-a.maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 18.200.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,