Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/589 K.2023/826

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2014 tarihli, 2014/16487 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ...'nın, maliki bulundukları taşınmazda 31.08.2010 ve 24.10.2013 tarihli yapı tatil zabıtlarında belirtilen müdahaleleri gerçekleştirdikleri iddiasıyla "imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma" suçlarından yargılamalarının yapılarak mahkumiyetlerine karar verilmesi talebi ile dava açılmıştır.

2. ... Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/124 sayılı esasına kaydedilen dosyanın 03.06.2015 tarihinde yapılan beşinci celsesinde sanık ...'ya, 20.10.2015 tarihinde yapılan altıncı celsesinde sanık ...'ya, haklarında 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrasının ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmiştir.

3. ... Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2016 tarihli ve 2014/124 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; sanıkların suç işleme kastının bulunmadığına, keşfin usulüne uygun yapılmadığına, 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan unsurların değerlendirilmediğine, bilirkişi raporunun yetersiz ve hatalı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanamayacağına, eski hale getirme için sanıklara süre verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.02.2012 tarihli ve 2011/4-570 Esas, 2012/51 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, hükmün konusunun, iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğunu düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi hükmüne, incelenen dosyadaki ...

Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2014 tarihli iddianamesinde sanıklar hakkında yalnızca imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarını işlediklerinden bahisle kamu davası açılmış olmasına ve 2863 sayılı Kanun'a aykırılıktan söz edilmemiş bulunmasına, diğer bir ifadeyle suça konu taşınmazın sit alanında kaldığına, ya da bizatihi korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğuna ilişkin iddianamede bir anlatımın yer almamasına,

hüküm kurulan suçtan kamu davası açılması sağlanmadan, olayda uygulama yeri bulunmayan 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca sanıklara ek savunma hakkı verilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2016 tarihli ve 2014/124 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,