Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/616 K.2020/3620

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/03/2018 tarihli ve 2017/10173 soruşturma, 2018/1427 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Manavgat 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/07/2019 tarihli ve 2019/1101 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Dosya kapsamına göre, şüphelinin kullanmış olduğu motosikletle yolun karşısına geçmekte olan yaya müştekiye çarparak kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olaya ilişkin olarak yürütülen soruşturma neticesinde Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 6 aylık şikâyet süresinin dolduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de.

12/06/2017 tarihli kaza tespit tutanağında şüphelinin sürücü belgesinin olmadığının belirtilmesi ve müştekinin 12/06/2017 tarihli geçici hastane adlî raporunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının tespit edilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/5. maddesinde yer alan, “Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır.

Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, öncelikle müşteki ve şüpheli ile tespit edilecek tanıkların dinlenilmesi, müştekinin yaralanmasına ilişkin olarak kesin raporunun aldırılması ile olay yerinde keşif yapılarak kusur durumlarına ilişkin trafik bilirkişisinden rapor aldırılmasından sonra,

yaralanmanın ve şüphelinin kusur durumunun niteliğine göre şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönden kabul edilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/02/2020 gün ve 94660652-105-07-21894-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2020 gün ve 2020/18065 sayılı ihbarnamesi ile ihbar ve dava evrakı daireye tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre ehliyeti bulunmayan şüphelinin sevk ve idaresindeki motorsikletle gündüzün şehir içindeki bölünmüş yolda seyri sırasında yaya geçidini 33 metre geçtikten sonra seyrine göre sağından soluna doğru karşıya geçmeye çalışan yabancı uyruklu mağdura çarpması sonucu mağdurun, hayati tehlike geçirmeyecek, açık tibia kırığı oluşacak şekilde yaralandığı,daha sonra tedavisini yaptırmak amacıyla ülkesine döndüğü ve bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı olayda,

Taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu ve şikayet süresinin fiilin ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 aylık süre içerisinde kullanılması gerektiği ancak mağdurun bu süre içerisinde şikayet hakkını kullanmadığının ayrıca somut olaya göre şüphelinin salt ehliyetsiz olmasının bilinçli taksirin koşullarını oluşturmadığının anlaşılması karşısında; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine verilen merci kararında isabetsizlik görülmediğinden,