Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/684 K.2020/5129

Karar tarihi : 03/09/2019

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 62. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası, sanık...'ın ise TCK’nın 89/4, 22/3, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

her iki sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli ve 2018/434 esas, 2019/345 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, katılan vekilinin tavzih talebinin kabulü ile katılan lehine hükmedilmiş olan vekalet ücretinin her iki sanığı kapsayacak şekilde karar verilmesine ilişkin Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/08/2019 tarihli ve 2018/434 esas,

2019/345 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/09/2019 tarihli ve 2019/573 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği, katılan vekilinin 07/08/2019 havale tarihli dilekçesi ile tavzih talebinde bulunması üzerine mahkemesince 08/08/2019 tarihli ek karar ile vekalet ücretine hükmedildiği,

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2011/67285 esas, 2012/38806 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kararın kesinleşmesinden sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07/02/2020 gün ve 94660652-105-25-18439-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309. ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Tüm bu nedenlerle; sanıkların idarelerindeki araçlar ile birbirlerine çarparak meydana gelen trafik kazasında, sanık Yaşar'ın aracındaki ... ile sanık ...'nın aracındaki...'ın yaralandığı olayda, sanıklar hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli ve 2018/434 esas,

2019/345 sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilerek vekalet ücreti hususunda “Katılan... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihindeki tarifeye göre hesaplanan 2.725 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan...'ya verilmesine” şeklinde karar verildiği, katılan... vekilinin vekalet ücretini her iki sanığı kapsayacak şekilde karar verilmesine yönelik tavzih talebi üzerine,

08/08/2019 tarihli ek karar ile hükmün vekalet ücreti kısmının "Katılan... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihindeki tarifeye göre hesaplanan 2.725 TL vekalet ücretinin sanıklar... ve ...'dan müştereken alınarak katılan...'ya verilmesine" şeklinde tavzihine dair karar verildiği,

sanık ... müdafinin tavzihe ilişkin ek karara itirazı üzerine Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/09/2019 tarihli ve 2019/573 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, kararın kesinleşmesinden sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiğine yönelik bozma isteminin CMK'nın 309. ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliği bulunmaması nedeniyle Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden,