Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/751 K.2022/3900

2- Sanığın katılan ...’ye yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK’nın 223/2-a. maddesi gereğince beraatine ilişkin İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2017 tarihli, 2016/872 - 2017/34 sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK’nın 136/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret suçundan sanık hakkındaki davanın reddine ve sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatine ilişkin hükümlere yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 09.07.2018 tarihli, 2017/1090 - 2018/1657 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılmasından sonra yeniden kurulan düşme ve mahkumiyet hükümlerine” ilişkin karar, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 22.01.2020 tarihli tevdii kararı uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakaret suçundan sanık hakkındaki davanın reddine ilişkin hükme yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 09.07.2018 tarihli, 2017/1090 - 2018/1657 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasından sonra yeniden kurulan düşme hükmüne” ilişkin kararla ilgili katılanlar vekilinin temyizi hakkında görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:

A) Hakaret suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan düşme kararı verilmiş olup, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan (d) bendinde, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, bölge adliye mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. madde ve fıkrası uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık müdafinin ve katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ... ile adı geçen sanığın 2014 yılında boşandığı eski eşi olan katılan ...’nin evli oldukları yıllarda yan yana poz vererek çektirdikleri ve o yıllarda facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlanan fotoğraflarının, katılan ve katılanın 27.03.2016 tarihinde evlendiği ikinci eşi ile sanık arasında husumet bulunduğu dönemde, katılanın rızası olmaksızın, sanığa ait facebook hesabında tekrar yayımlandığı olayda;

İddiaya konu sanıkla katılan arasındaki ilişkinin varlığını ve boyutunu gösteren fotoğrafların, daha önce katılanın rızasına uygun olarak facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlanmış olması karşısında, bu fotoğraflar, katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte görüntüler olarak değerlendirilemeyeceğinden, sanığın, katılana ait kişisel veri niteliğindeki fotoğrafları, katılanla ilişkilerinin devam ettiği algısı doğuracak biçimde ve katılanın rızasına aykırı şekilde tekrar yayımlaması eyleminin,

TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş; önceden yayımlanmış fotoğrafların kişisel veri olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığına ve sanığın sübutu kabul edilen eyleminin TCK’nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanığın eyleminin TCK’nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığına, katılan ... vekilinin sanık hakkında TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK’nın 49/2. madde ve fıkrası gereğince kısa süreli olmaması nedeniyle aynı Kanun’un 50/1. madde ve fıkrasında düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanık hakkında TCK’nın 136/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası hükmedilmesine ve hükmedilen hapis cezası 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine rağmen hüküm fıkrasının 3 numaralı bölümünün 4. paragrafında “Sanığa verilen 1 yıl ay hapis cezasının” ibareleri yazılmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,