Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/8623 K.2023/4881

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/447 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.10.2020 tarihli, 2016/112178 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve ele geçirilen tüm eserlerin müze müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Soruşturma evrakının incelenmesinde 16.06.2015 tarihinde jandarmanın, Denizli

2. Sulh Ceza Hakimliğinin 15.05.2015 tarihli önleme aramasına yönelik değişik iş kararı kapsamında sanık tarafından kullanılan aracın durdurulduğu, araçta yapılan aramada peçeteye sarılı halde 5 adet bronz sikke ile 1 adet yüzük ele geçirildiği, önleme araması kararında suça konu eşyanın ele geçirilmesi halinde olayın adli vakaya dönüşmesi nedeniyle bu aşamada el koyma kararı verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, sonraki işlemlerin adli soruşturma çerçevesinde çözümlenmesi gerektiğinin kayıt altına alındığı,

Sulh Ceza Hakimliğinin bu kararına rağmen sanığın aracında ele geçen eşyalara geçerli bir el koyma kararı olmaksızın Cumhuriyet Başsavcılığının sözlü talimatı ile el konulduğu, el konulan eşyalar ile ilgili olarak CMK'nın 127/3. maddesine göre hakim kararı olmaksızın yapılan el koyma işleminin 24 saat içinde görevli hakimin onayına sunulması gerekirken usulün bu hükmüne riayet edilmediği, el koyma işleminin hakim onayına sunulmadığı,

el konulan eşyalarla ilgili bir hakim kararı olmadığı bu şekilde yapılan soruşturmanın CMK'ya aykırı olduğu ve el koyma işleminin yasaya uygun olmaması nedeniyle elde edilen delillerin de yasak delil niteliğinde olduğu görülmüştür.

Her ne kadar sanıktan ele geçen sikkelerin 2863 sayılı yasanın 23. maddesi kapsamında korunması gereken eşyalardan olduğu tespit edilmiş ise de elde edilen delillerin yasak delil olması nedeniyle buna dayanılarak sanık hakkında ceza verilmesi mümkün olmadığından atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmiş, 2863 sayılı yasanın 23. maddesi kapsamında kalan eşyaların müze müdürlüğüne teslimine kapsam dışında kalan yüzüğün sanığa iadesine dair karar verilmiştir."

2. Olay günü saat 19:00 sıralarında, Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 15.05.2015 tarihli, 2015/1348 Değişik iş sayılı kararına istinaden Kızılyer Mahallesi girişinde durdurulan araçta yapılan aramada, direksiyonun altında bulunan küçük bölme içerisinde bulunan 5 adet sikke ile bir adet yüzüğün ele geçirildiği, sanığın rızası dahilinde suça konu eserlerin muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

3. Dosya kapsamında mevcut 09.12.2015 havale tarihli bağımsız bilirkişi raporunda, ele geçirilen tüm eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıkları belirtilmiştir. 4. Sanık savunmasında, eserleri yıkılan evlerinin kalıntılarında bulduğunu, 1-2 aydır yanında taşıdığını, ilgili makamlara haber vermediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece, her ne kadar el konulan eşyalarla ilgili bir hakim kararı olmadığı, bu şekilde yapılan soruşturmanın 5271 sayılı Kanun'a aykırı olduğu ve el koyma işleminin yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; ispat aracı ya da müsadereye konu eşya veya malvarlığı değerlerinin rıza ile teslim edilmesi muhafaza altına alma işlemi, bu tür eşya ya da malvarlığının rıza ile teslim edilmemesi halinde ilgililerin rızası hilafına ele geçirilmesi ise elkoyma işlemi olup, muhafaza altına almada, elkoymadan farklı olarak,

eşyanın ya da malvarlığının koruma altına alınması için hakim kararına ya da Cumhuriyet savcısı veya kolluk amirinin yazılı iznine gerek olmadığı, dolayısıyla suçun konusunu oluşturan eserlerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu, sanığın savunmasında, yıkılan evin kalıntılarında bulduğu eserleri 1-2 aydır yanında taşıdığını beyan etmesi karşısında, sanığın 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrasında açıklanan “haber verme yükümlülüğüne aykırılık” suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de. Bilirkişi raporunda suça konu eserlerin tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıklarının belirtilmesi karşısında, raporun dördüncü kısmında açıklanan yüzüğün de diğer eserler gibi müze müdürlüğüne teslimine karar verilmesi yerine, "Osmanlı dönemine ait bronz yüzüğün tescile tabi olmaksızın yurt içinde alınıp satılabilecek eşyalar kapsamında kaldığı" şeklindeki gerekçe ile sanığa iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR