Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/8629 K.2023/5021

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli 2014/294 Esas, 2015/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesini 26.02.2016 tarihli 2014/294 Esas, 2015/291 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin talebinin kabulü ile hükümlü sanık ... (Coşkun) hakkında Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli 2014/294 Esas, 2015/291 Karar sayılı kararı ile verilen 3 yıl 9 ay hapis ve 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına konu ilamına ilişkin kesinleşme işlemlerinin kaldırılarak infazının durdurulmasına, hükümlü sanık müdafiinin 22.02.2016 tarihli dilekçesinin temyiz mahiyetinde değerlendirilerek dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay ilgili ceza dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.10.2020 tarihli ve 2016/113018 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin gerekçeli kararın sanığın bildirilen adresine yapılmadığı ve tebligatın usulsüz olduğunu, sanığın temyiz hakkının elinden alınarak cezasının kesinleşmesine karar verildiği, sanığa yapılan usulsüz tebligata karar verilerek kesinleşen mahkeme ilamının infazının durdurulmasına, esasa ilişkin temyiz isteminin sanığın kusursuz olduğuna, sanık hakkında verilen hapis cezasının fazla olduğuna, sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.06.07.2014 tarihinde saat 17:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki... plaka sayılı otomobil ile Cumhuriyet Bulvarı üzerinde Yeni Sanayi yönüne doğru seyir halinde iken viraja hızlı girdiği için direksiyon hakimiyetini kaybederek yaya kaldırımına çarpması ve yaya kaldırımı üzerindeki katılan ... ve oğlu ...'e çarpması sonucu ölümlü ve yaralamalı trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kaza tespit tutanağı içeriğine göre, kazanın oluşumunda ... plaka sayılı ... sürücüsü ... 'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "araçların hızını kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, dönemeçli yollarda ilerlerken azaltmamak" kuralını ihlal ettiği, katılan ... ile ölen ...'in herhangi bir kural ihlallerinin olmadığı belirlenmiştir.

3. Savcılık aşamasında keşif üzerine trafik bilirkişisinden alınan 14.07.2014 tarihli bilirkişi raporu içeriğine göre, bu kazanın oluşumunda ... otomobil sürücüsü sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 52 nci maddesinde belirtilen “sürücüler kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak ve hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadırlar” kuralını ihlal ederek tamamen kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Meydana gelen trafik kazası neticesinde katılan ... 'in yaralanmasına ilişkin alınan doktor raporuna göre kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, vücudunda kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (5) derecede olduğu tespit edilmiştir.

5. Ölü muayene tutanağına göre, ...'in ölümünün trafik kazasına bağlı kafa travmasına bağlı olarak solunum durması sonucu gerçekleştiğinin tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, teşdiden hüküm kurulması,

oluş ve dosya kapsamına uygun görüldüğünden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık hakkında bir kişinin ölümü ile bir kişinin ağır (5) derecede kemik kırığı şeklinde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosyada mevcut keşif üzerine alınan bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı ile sanığın kusur durumuna ilişkin kanaatin aynı olduğu, dosya kapsamında alınan raporun oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, denetime elverişli, yasal dayanağa haiz ve yeterli olduğu, kaza tespit tutanağı ile olay yerinde sanığın yönetimindeki araca ait 37 metre fren izinin bulunduğu, yolun azami hız sınırının 60 km olduğu, yolun virajlı olduğu ve yaya geçidi levhasının bulunduğu, sanığın aracının fren izi dikkate alındığında mevcut hızının 75-80 km hızda olduğunun değerlendirildiği anlaşılmakla, dosyadaki bilgi ve belgelerden mahkemenin uygulamasının isabetli olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasında uzun süreli hapis cezasının taksirli suçlarda adli para cezasına çevrilebileceği öngörülmüş ise de Mahkemece ''..suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın kazadaki kusur durumu nedeniyle verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince paraya çevrilmesine takdiren yer olmadığına'' şeklindeki yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli 2014/294 Esas, 2015/291 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,