Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/8647 K.2023/4637

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.10.2020 tarihli ve 2016/112157 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin kararın temyiz edildiğine ilişkin dilekçe verdiği görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1.24.08.2015 günü saat 01:00 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki...... plaka sayılı otomobili ile Çanakkale İli istikametinden Bandırma İlçesi istikametine seyir halinde iken kaza mahalline geldiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağından yoldan çıkması neticesi ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kaza tespit tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "araçların hızlarını yol,hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kuralını ihlal ederek kusurlu olduğunun belirlenmiştir.

3.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 20.10.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile hızını görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, seyrini kendi şeridi içinde kalacak şekilde sürdürmediği kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4.Sanığın aracında yolcu konumunda.....'in ölümünün trafik kazası ile husulü mümkün vücudunda oluşan genel vücut travması ve kırıklar sonucu meydana gelen solunum ve dolaşım durması sonucu olduğu tespit edilmiştir.

5. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında yolun virajlı bölgesine geldiğinde virajı alamayarak yoldan çıktığını, hızının 90-100 km olduğunu, yaralanan kayın validesinin kaldırıldığı hastanede vefat ettiğini, hakkında öncelikle beraat kararı mahkeme aksi kanaatteyse lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli 2015/579 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün beşinci fıkrasında yer alan " TCK 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a" ifadesinden sonra " gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasının 910 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,