Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9177 K.2023/4704

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/372 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.10.2020 tarihli, 2016/165419 sayılı ve "Sanık hakkında beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi kanuna aykırı olduğundan hükmün düzeltilerek onanması" görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Sanığın 3. derece sit alanı olan taşınmazına herhangi bir izin almadan inşaat yapması nedeni ile hakkında kamu davası açıldığı, dosyada mevcut Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 31.07.2007 tarih ve 2958 nolu kararı ile söz konusu taşınmazın 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı, parselde Hatay Müze Müdürlüğünce gerçekleştirilen sondaj sonucunda herhangi bir korunması gerekli kültür ve tabiat varlığına rastlanmadığından koruma amaçlı imar planı doğrultusunda yapılaşmaya gidilebileceğine karar verildiği, bu hali ile eylemin 2863 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturmayacağı, sanığın eyleminin imar kirliliğine neden olama suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır."

2. Sanık hakkında, 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmaz üzerine bina inşa ettiği iddiasıyla dava açılmıştır.

3. Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 31.07.2007 tarih ve 2958 sayılı kararı ile Hatay Müze Müdürlüğünce parselde gerçekleştirilen sondaj sonucunda 2863 sayılı Kanun kapsamına giren herhangi bir kültür ve tabiat varlığına rastlanmadığı anlaşıldığından koruma amaçlı imar planı doğrultusunda yapılaşmaya gidilebileceğine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, uygulama maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin hükümde gösterilmemesi suretiyle aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/372 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasına "beraatine" ibaresinden önce gelmek üzere; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,