Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9124 K.2024/892

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri uyarınca 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eylemi bilinçli taksirle işlediğine, daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hükme esas alınan kusurun dosya kapsamına uygun olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kusur tespiti için keşif yapılmadığına, ölümün çarpılan araçtaki LPG arızasından kaynaklandığına, sanık yönünden mücbir sebep söz konusu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 24.07.2013 saat 10:00 sıralarında Uşak İl Özel İdaresine ait araçla Armutlu Köyüne asfalt yapmak için sanığın sevk ve idaresindeki 64 KK 193 plaka sayılı kamyonla seyri sırasında, Ahmetler beldesinden yokuştan aşağıya doğru inerken kamyonun frenlerinin tutmadığı,

sanığın öndeki aracı da sollamak istediği ancak karşı yönden ... gelmesi nedeni ile sollayamayarak kendi şeridine tekrar girdiğinde ...'nin kullanmış olduğu otomobile çarpması sonucu otomobilin alev alarak yanması sonucu bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın arkadan çarparak asli ve tam kusurlu olduğunun kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin kabul ve uygulamasına göre, olay günü sanığın kullandığı kamyonun fren hidroliğinin boşalması neticesinde fren sisteminin devre dışı kalması ve frenlerin tutmaması sebebiyle, önündeki şeritte seyir halinde olan ölen sürücüye ait araca çarparak LPG tankının alev alması sonucu bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana geldiği olayda, sanığın idaresindeki kamyonda bakım kusurunun olup olmadığı, aracın bakımının ne zaman yapıldığı,

aracın fren sisteminde öncesinde arıza durumu olup olmadığının araştırılmadığı, aracın teknik donanımında eksiklik ve arızaların bulunup bulunmadığı, sanığın bu arızayı bilip bilmediği, araçta bakım kusurunun tespiti halinde suç tarihi itibariyle kimin sorumlu olup olmadığı, sanık tarafından araca ait arıza bildiriminin kuruma yapılıp yapılmadığı, sanığın aracında yükleme miktarının aracın cins ve nevine uygun olup olmadığı,

çarpılan araçtaki yangının çarpmayla meydana gelmesinin mümkün olup olmadığı hususları araştırılarak sonucuna göre kusur tespiti ve cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,