Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9242 K.2024/1498

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 58/6 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Olayda bilinçli taksir unsurlarının bulunmadığına ve sanık hakkında fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Olayda olası kast unsurlarının bulunduğu ile sanık hakkında eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 90km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunmadığı cadde üzerinde gece vakti, Göynük istikametine seyri esnasında karşı istikamet yönünde seyir halinde olan ve petrol ofisine giriş yapmak amacıyla kontrolsüz şekilde sanığın bulunduğu şeride geçen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu sürücü ...'ın ve aracında yolcu olarak bulunan eşi ...'ın ölümü ile sonuçlanan olayda,

dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 04/12/2015 tarihli heyet raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre sanığın hız sınırının iki katını aşacak şekilde seyrettiğinin anlaşılması veya kaza anında 1.00 promil ve üzeri alkollü bulunması halinde 5327 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması mümkün olup,

dosya kapsamında teknik anlamdaki hız tespitinin bulunmadığı ile sanığın hız sınırının iki katını aşacak şekilde seyrettiği yönünde başkaca delil de olmadığı ve aynı zamanda tanık olarak aşamalarda dinlenen Hicran Akıtürk'ün sanığın olay öncesi üç adet bira içtiği yönündeki beyanlarını doğrular nitelikte dosya kapsamında olay anına ilişkin alkol ölçümü bulunmadığı anlaşılmakla, koşulları oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de ; Sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına kararı verilmesi esnasında dayanak madde olan 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi yerine sehven TCK'nın 58/6 maddesinin dayanak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,