Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9231 K.2024/2771

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53. Maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölenin de kusurlu olduğuna, motosiklet kullanacak yeterlilikte olmadığına, sanığın olay nedeniyle çok üzüldüğüne, ceza miktarının yüksek olduğuna, ceza miktarının CMK'nın 231. maddesi ile erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel olduğuna, TCK'nın 50/4. Maddesinin tartışılmadığına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, gece vakti geldiği olay mahalli kontrolsüz dört yönlü kavşakta seyrine göre sağından gelen mağdur ...'un idaresindeki motosikletin çarpıştıkları, olay sonrasında mağdurda sol omuz akromiyoklavikülr çıkığı, kafa ve yüz kemikleri kırığı, kafa kaidesinin kırığı, subaraknoid hemoraji tespit edildiği, mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle 22.11.2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

bu arada ...'un taburcu edilmek suretiyle tedavisine devam edildiği ancak 26.11.2013 tarihinde vefat etmesi üzerine yeniden başlatılan soruşturma sırasında.

Adli Tıp İhtisas Kurulu 29.01.2014 tarihli raporda ölümün meydana geliş şekli dikkate alındığında genel beden travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, maruz kaldığı trafik kazası ile ölüm arasında illiyet bağının mevcut olduğunun anlaşıldığı, olaya ilişkin olarak alınan bilirkişi raporlarında sanığın kavşakta geçiş önceliğine uymaması nedeniyle asli kusurlu, mağdurun ise kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (3) numaralı bölümünün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,