Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9601 K.2024/1342

İlk Derece Mahkemesince verilen 28.01.2016 karar tarihli hükmün, o yer Cumhuriyet savcıları yönünden temyiz süresinin tefhimden itibaren 1 ay olduğu, tefhim tarihinden itibaren 1 ay sonrası olan 28.02.2016 tarihinin resmi tatile denk geldiği, ilk mesai günü olan 29.02.2016 tarihinde hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki hükmün yasal süre içerisinde temyiz edilmediğinden temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmeyerek, hükmün; o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; olay yerinde keşif yapılmadan ve bilirkişi incelemesi yapılarak sanıkların kusur durumları belirlenmeden eksik inceleme ile mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi, sanıklar hakkında TCK'nın 22/6 maddesinin değerlendirilmemesi nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

27.01.2015 olay günü sanıkların evinde elektrik sobasının sebebiyet verdiği yangının meydana geldiği, sanık ...'in kardeşi olan ölenin engelli olup yangının başladığı odada kaldığı, bedensel engeli nedeniyle odadan çıkamayan ölenin, sanık ...'ın yangını farketmesi üzerine sanığın yardımı ile ev dışına çıkartıldığı, dışarıda bir süre ambulans beklendiği, ambulansın eve yaklaşamaması nedeniyle ilk müdahalenin kapı önünde yapıldığı,

ölenin karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu hayatını kaybettiği olayda, sanık ...'in yangın başladığında evde olmaması ve çalışması sebebiyle kardeşi ölene, olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibariyle nezaret edemeyeceği, yangının çıkmasında kusur ve etkisinin bulunmadığından ve sanık ...'ın ise yangının çıkmasında kusur ve etkisinin bulunduğuna dair dosyada delil bulunmadığı gibi ilk müdahalesi teknik imkanların daha geniş olduğu ambulans yerine imar durumu itibari ile ambulansın eve yanaşamadığından kapı önünde yapılması nedeniyle,

ölenin ilk anda direkt ambulansa alınması ile vefatının önüne geçilebileceği ihtimali değerlendirildiğinde sanığa kusur atfedilemeyeceği kabul edilerek, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi uyarınca beraatlerine kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya kapsamına göre, sanıkların üzerine atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 22/6. maddesi kapsamında kaldığı ve bu nedenle yüklenen suç açısından sanıklar hakkında şahsi cezasızlık sebebinin bulunması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/4-b. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanıkların meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı yönündeki yanlış gerekçe ile sanıklar hakkında aynı Kanunun 223/2-c. maddeleri gereğince beraat hükmü kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,