Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9837 K.2021/9022

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından yalnızca vekalet ücretine ilişkin olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/387 Esas 2015/475 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Dolandırıcılık suçundan 23.02.2015 – 04.06.2015 tarihleri arasında 101 gün tutuklama kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 15.000,00 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, Adana E Tİpi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 04.06.2015 ve 13.01.2016 tarihli yazılarına göre tazminata esas Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/387 esas dosyası kapsamında gözaltına alınmadığı, başka bir olaydan dolayı gözaltına alındığı, tutuklama müzekkeresinin de infaz görmediği, dolayısıyla CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,