Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9875 K.2023/3476

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/1040 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna,

2-Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3-Verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü. "İddia, sanık savunması, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde: Her ne kadar sanık hakkında Altınkaya Mahallesinde bulunan 40 tespit numaralı evde inşaat yapmak suretiyle 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediği iddia edilmiş ise de, yargılama sırasında yapılan keşifte söz konusu 40 nolu yerin ...'a ait olduğunun tespit edildiği,

keşifte tanık olarak dinlenen ...nin söz konusu yerin kendisine ait olduğunu belirttiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa Muhalefet suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama sonucunda iddia konu olan 40 tespit numaralı yerin sanığa ait olmadığı bu nedenle yüklenilen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu anlaşıldığından CMK’nın 223/2-b maddesi gereğince sanığın beraatına, suç konusu yer olan 40 tespit numaralı yerin Keşifte tanık olarak dinlenen (... oğlu, ...

TC Kimlik numaralı) ... isimli şahsa ait olduğu anlaşıldığında bu kişi hakkında 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa Muhalefet suçundan soruşturma yapılmak üzere Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir."

B.Sanık savunmasında; "Olay tarihlerinde Altınkaya Mahallesinde bulunan evime betonarme merdiven yaptım. Buna ilişkin olarak herhangi bir kurumdan izin almadım ancak daha önce yapmış olduğum inşaatlar ile ilgili il özel idaresinden izin almıştım. Ben burda inşaat yapmanın suç olduğunu bilmiyordum. Dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C.Tanık ... alına beyanında; "Ben Altınkaya Köyünde oturmaktayım, suç konusu olan 40 numaralı ev bana aittir, ben 2015 yılının başlarında evime betondan bir kat çıktım, ancak önceki yapılar eski tarihlidir, ben bu katı yaparken herhangi bir yerden izin de almadım, ...’in evi 35 numaralı evdir, keşfini yapmaya çalıştığınız ev benim evimdir, bir yanlışlık olmuştur, dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

D.Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinde suça konu alanda keşif icra edilmiş, keşif mahallinde yapılan mahkeme gözleminde; suç konusu yerin iki katlı betonarme bir ev olduğu yan tarafında da betondan banyo ve tuvalet bulunduğu, ev sahibi ile yapılan görüşmede isminin ... olduğu ve suç konusu evin sahibi olduğunu belirttiği, ayrıca evin suç konusu olan 40 numaralı ev olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Müze müdürlüğünün 01.12.2014 tarihli raporu ile 27.11.2014 tarihinde Antalya ili, Manavgat ilçesi, Altınkaya Mahallesi, Serge Antik Kenti 3. derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde kalan 40 tespit numaralı evde izinsiz fiziki ve inşai müdahale yapıldığının tespit edilmesi üzerine, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sırasında suça konu taşınmaz üzerinde keşif yapıldığı, keşif esnasında iddianameye konu 40 numaralı evin tanık ...'a ait olduğunun anlaşılması üzerine, mahkemece iddianameye konu olan 40 tespit numaralı yerin sanığa ait olmadığı bu nedenle yüklenilen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/1040 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,