Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1 K.2021/6733

Bilinçli taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/02/2020 tarihli ve 2020/700 soruşturma, 2020/251 esas, 2020/18 sayılı iddianamenin iadesine dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarihli ve 2020/21 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2020 tarihli ve 2020/667 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 85/2. maddesinde yer alan " Fiil, birden fazla insanın ölümüne ya da bir veya birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise, kişi iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253/7. maddesinde yer alan " Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için,

mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir." ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/3. maddesinde yer alan "Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir." biçiminde açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 30/09/2019 tarihli ve 2019/3527 esas, 2019/9586 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, somut olayda, şüpheli ...'ın idaresindeki aracın kazaya karışması neticesinde meydana gelen trafik kazasının müştekiler Ahmet Okur ve Dilek Okur'un yaralanmasına, maktul ...'un da ölümüne neden olduğu, anılan kaza neticesinde Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin üzerine atılı eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 85/2. maddesi uyarınca iddianame düzenlendiği, ancak Batman Ağır Ceza Mahkemesince olay kapsamında meydana gelen yaralamalara ilişkin gerekli uzlaştırma işlemlerinin yapılmadığı gerekçe gösterilerek iddianame iade edilmiş ise de;

5271 sayılı Kanunun 253. maddesinde uzlaştırma işlemlerine ilişkin düzenlemelerin mevcut olduğu, anılan Kanunun 253/7. maddesinde yer alan düzenlemenin, şüphelinin eylemi neticesinde birden fazla kişinin mağduriyetine yol açan tek bir suç olması halinde uygulama alanı bulacağı, ancak somut olayımızda şüphelinin birden çok eyleminin bulunduğu, trafik kazasının birden çok kişinin yaralanması ile bir kişinin ölümü ile sonuçlandığı,

bu kapsamda 5237 sayılı Kanunun 85/2. maddesinde açıkça fiilin, birden fazla insanın ölümüne ya da bir veya birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise tek bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin belirtildiği, şüphelinin eyleminin anılan maddeye uygun olduğu, yapılacak yargılama sonucunda şüpheliye ceza verilmesi durumunda ise tek bir cezaya hükmedileceği nazara alındığında, şüpheli ile herbir müşteki arasında uzlaşmanın sağlanması amacıyla dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine gerek olmadığı,

kaldı ki bu aşamada dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi halinde Kanunda açıkça yer alan 85/2. maddesinin görmezden gelineceği, olayın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, yaralama ile ölüm olayı neticesinde şüphelinin üzerine atılı suçu işlemiş olduğunun sabit olması halinde tek bir cezaya hükmedileceği hususunun gözden kaçırılmaması gerektiği, iddianamenin iadesinde gösterilen gerekçelerin kabul edilmesi halinde şüpheli hakkında işlemiş olduğu yaralamalar neticesinde ayrı ayrı cezalara hükmedilmesi ve meydana gelen ölüm olayı sonucunda da ayrı bir mahkumiyet hükmü kurulması mecburiyetinin olacağı,

bu hali ile 5237 sayılı Kanunun 85. maddesinde açıkça yer alan düzenlemeye aykırı hüküm kurulacağı anlaşıldığından, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/11/2020 gün ve 94660652-105-55-10786-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2020 gün ve 2020/106113 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 01:30 sıralarında, şüpheli ...'ın 1,20 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki 55 TC 463 plakalı araç ile yanında yolcu olarak Alaaddin Saka, Emrah Saatçi, Kerim Arslan ve ölen Kemal Suat Okur ile birlikte meskun mahal dışında, gece vakti refüjle bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde Samsun ile Yakakent ilçesi dörtyol kavşağından ana yola çıkarken, şüpheli Ferhat Karagöz'ün sevk ve idaresindeki kamyonet ile kavşakta çarpışması sonucu, Kemal Suat Okur'un kaza esnasında araçtan dışarıya fırladığı ve künt genel vücut travmasına bağlı akciğer,

böbrek organ yaralanması ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, soruşturma aşamasında şikayetçi olmayan mağdur Kerim Arslan'ın ise vücut fonksiyonlarına etkisi (2) dereceli olacak şekilde sol klavikula kemik kırığı şeklinde yaralandığı olayda.

5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddesinde düzenlenen uzlaşma kurumu şikayet kurumundan farklı olup şikayet bir soruşturma ve kovuşturma şartı iken, uzlaşma taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılama faaliyeti dışında çözümünün sağlandığı alternatif bir uyuşmazlıklık yöntemi olmakla birlikte, TCK’nın 85/1. fıkrasındaki taksirle öldürme suçu ile bu suçun nitelikli halinin düzenlendiği TCK’nın 85/2. fıkrasındaki suçun uzlaşmaya tabi olmayıp, TCK’nın 85/2. maddesindeki suçun bölünmesi de mümkün olmaması dikkate alındığında,

yaralanan mağdur Kerim Arslan ile sanık arasında uzlaşma gerçekleşmesi durumunda suçun bölünerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına, taksirle öldürme suçundan ise sorumlu tutulması mümkün olmayacağından, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarihli 2020/21 iddianame değerlendirme numaralı kararı ile şüpheli ...'ın mağdur Kerim Arslan'a yönelik eyleminin uzlaştırma kapsamında kaldığı,

uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle iddianamenin iadesine dair verilen karara karşı yapılan itirazın belirtilen nedenlerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,