Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10074 K.2023/3572

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 02.07.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 09.10.2018 tarihinde gözaltına alındığını, ifadesinin alınmasının ardından 12.10.2018 tarihinde tutuklandığını, 08.01.2019 tarihinde tahliye edildiğini, Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/742 Esas, 2019/303 Karar sayılı dosyasında davacı hakkında beraat kararı verildiğini, verilen kararın 26.04.2019 tarihinde kesinleştiğini, bu nedenlerle davacının haksız olarak gözaltı ve tutukluluğa karşılık olarak 17.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 08.08.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; öncelikle süre, yetki, mükerrer dava, davacının davaya muvafakati, mahsup ve davacının tutuklamada kusuru bulunup bulunmadığı bakımından araştırılma yapılması gerektiğini, talep edilen tazminatın yüksek olduğunu ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

3. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2019/387 Esas, 2020/43 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/650 Esas, 2020/605 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 30.11.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/742 esas 2019/303 karar sayılı dosyasının Uyap üzerinden gönderilen belgelerin incelenmesinde, davacının 09/10/2018 tarihinde gözaltına alındığı ve ifadesinin alınmasının ardından 12/10/2018 tarihinde tutuklandığı, 08/01/2019 tarihinde tahliye edildiği, kovuşturma sonucunda davacı hakkında beraat kararı verildiği, kararın 26/04/2019 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının süresi içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, bu sürenin mahsubuna veya tazminata konu edinildiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilirkişinin hazırlamış olduğu 03/12/2019 tarihli rapor, raporunun içeriği, dayandığı gerekçe ve yapılan hesaplama dikkate alındığında, bu rapor maddi tazminat miktarının belirlenmesinde hükme dayanak yapılmış, davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olup, fazlaya ilişkin talebinin takdiren reddine karar verilmesinin gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Davacının üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süre, tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faiziyle birlikte elde edeceği ekonomik değer gözetilmek suretiyle, zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesinin uygun olacağı, fazlaya ilişkin talebin takdiren reddine karar verilmesinin gerektiği sonucuna ulaşılmış ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının 10.000,00 TL'ye ve vekalet ücretinin 3.981,38 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/742 Esas – 2019/303 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 09.10.2018 - 08.01.2019 tarihleri arasında 91 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.04.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

2. Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/650 Esas, 2020/605 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,