Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10267 K.2023/3561

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 20.02.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verilerek hükümle beraber tutuklandığını, kararın istinaf edilmesi üzerine davacının beraatine ve tahliyesine karar verildiğini belirterek; haksız tutuklama tedbiri nedeniyle 30.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 10.04.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3.Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2018 tarihli ve 2018/150 Esas 2018/305 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/2659 Esas 2018/2902 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.12.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince;Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarih ve 2014/305 E. - 2017/63 K. sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde davacı ...'in üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçundan neticeten 15 yıl hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, tutuksuz yargılaması yapılan davacı hakkında sonuç ceza miktarı nedeniyle tutuklamaya yönelik yakalama emri çıkarıldığı, 21.02.2017 tarihli yakalama emrinin 27.02.2017 tarihinde infaz edilerek davacının tutuklandığı,

kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 18.10.2017 tarih ve 2017/1302 E. - 2017/1510 K. sayılı ilamı ile davacı ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraatine ve tahliyesine karar verildiği, bu kararın davacı yönünden temyiz edilmeksizin 03.11.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, davacı vekili tarafından açılan iş bu davanın CMK'nın 142/1 maddesinde yazılı bir yıllık süresinde açıldığı,

ancak Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 18.10.2017 tarihli cevabi yazısı ile Adana 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2017 tarih ve 2014/305 sayılı tevkif müzekkeresinde adı geçen davacı ...'in başka suçlardan kurumda hükümlü olarak bulunduğunun, her ne kadar tahliyesine karar verilmiş ise de bu sebeple serbest bırakılmadığının ve yargılamaya konu tutuklama kararının hiç infaz görmediğinin bildirildiği, her ne kadar davacı 27.02.2017 tarihinde tutuklanmış ve 18.10.2017 tarihinde tahliye edilmiş ve bu sebeple tutuklulukta geçirdiği süre 234 gün olarak hesap edilmiş ise de tutukluluğun hiç infaz edilmediği bildirildiğinden;

davacının haksız şekilde tutuklulukta geçirdiği süreye ilişkin sembolik bir miktarda maddi ve manevi tazminatın ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davacının tazminat isteminin kısmen kabülü ile 100 TL maddi ve 150 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 27/02/2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan taraf vekillerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/305 Esas 2017/63 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 27.02.2017-18.10.2017 tarihleri arasında 7 ay 22 gün tutuklu kaldığı, ancak tutuklama müzekkeresinin infaz görmediği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.11.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Somut olayda; davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yapılan yargılama sonunda davacının netice itibariyle 15 yıl hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve davacının hükmün tutuklanmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.10.2017 tarih ve 2017/1302 E. - 2017/1510 K. sayılı ilamıyla davacının beraatine ve bihakkın tahliyesine karar verildiği,

Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 18.10.2017 tarihli yazı cevabında göre tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacı hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği dikkate alınarak CMK'nın 141. maddesi kapsamında tazminat isteme koşullarının oluşmadığının anlaşılması karşısında;

davanın reddine karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün davacı ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/2659 Esas 2018/2902 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,