Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10378 K.2024/6915

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2016/367 Esas, 2018/70 Karar sayılı ilamıyla; sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/2-1-c 5237 sayılı TCK'nın 62,53,51 maddeleri uyarınca izinsiz olarak define araştırma suçunu işlediği sabit görülerek 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği; verilen kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak sanık ...'un üzerine atılı kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediği sabit görülerek 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 1ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamından 03.06.2016 tarihinde 13.45 sıralarında müşteki ...'un ikametine ait bahçede gece kazı yapıldığı ihbarında bulunması üzerine başlatılan soruşturma işlemleri neticesinde ...'a ait olan arazide 1.80 metre eninde 1.30 metre genişliğinde ve 1.5 metre derinliğinde kaçak kazı çukurunun tespit edildiği,

soruşturma aşamasında beyanı alınan ...'un sanık ...'nin annesi ...'un yaklaşık bir ay önce rüyasında kendisine ait evinin arkasında altın gördüğünü söylediğini kendisinin bu duruma karşı çıktığını, sanık ...'un babasıyla konuştuğunda babasının oğlu ...'nin orayı kazdığını ve kapatacaklarını söylediğini beyan ettiği, yürütülen soruşturma sonucunda sanık hakkında izinsiz define araştırma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, sanık Zeki'nin yargılama sürecindeki savunmalarında iki arkadaşıyla olay yerinde tuvalet çukuru kazmak amacıyla kazı yaptıklarını beyanla atılı suçlamayı kabul etmediği,

Konya Kültür Varlıkları Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nden alınan uzman raporunda, sanığın kazı yaptığı yerin sit alanı veya Kültür Varlıklarını Koruma Kanunu gereği korunması gerekli başkaca bir yer olmadığının, olay yerinde aynı yasa kapsamında taşınır veya taşınmaz kültür varlığına rastlanılmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince yürütülen yargılama neticesinde sanığın olay yerinde 1.8 metre eninde, 1.3 metre genişliğinde ve 1.5 metre derinlikte çukur kazdığının tespit edildiği kabul edilmesine rağmen suç vasfında yanılgıya düşülerek izinsiz olarak define araştırma suçundan mahkumiyet hükmü tesis ettiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde; sanığın savunmaları, Cumhuriyet savcılığı aşamasında fen bilirkişisinden alınan rapor, olay yeri fotoğrafları, Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün cevabi yazıları ve tüm dosyanın incelemesi sonunda, sanık ...'un kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediği sabit görülmüş ve ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,