Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10422 K.2022/4796

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 06/08/2014 günü saat 18:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, 50 km/saat hız sınırının bulunduğu, bölünmüş, tek yönlü, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan üç yönlü kavşağa geldiğinde, kavşaktan U dönüşü yapmak için sola doğru manevra yaptığı sırada karşı istikametinde seyir halinde olan Murat Kapri'nin idaresindeki motosiklete çarpması neticesinde Murat Kapri'nin öldüğü olayda;

Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim edilen 28/01/2015 tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 26/06/2015 tarihli raporda: sanığın idaresindeki kamyon ile olay mahalli kavşağa gelerek U dönüşü için sola manevra yapmadan önce anayol üzerinde gerekli-yeterli kontrolleri yapmaması, ilk hakkına sahip olan Murat Kapri'nin geçişini beklememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, ölenin ise idaresindeki motosikletin hızını yol durumuna göre ayarlamaması ile etkin direksiyon ve fren tedbiri almaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği, hükme esas alınan bu raporların oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 esas, 2018/20 karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 esas, 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrasının yanı sıra 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. madde ve fıkrasının uygulanması, bozma nedeni yapılmamıştır.