Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10540 K.2023/1628

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 08.10.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye bilerek ve isteyerek yardım etme ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından 01.04.2011 tarihinde gözaltına alındığını 05.04.2011 tarihinde tutuklandığını, 16.03.2012 tarihinde tahliye edildiği ve hakkında beraat kararı verildiği, tutuklandığı dönemde işe gidememesi nedeniyle emekli olduğunu, bu nedenle daha eksik maaş aldığından maaş farkının ödenmesi gerektiği, ceza evinde masraflarının olduğunu, haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 26.183,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 23.10.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süresinde açılmadığını, süre yönünden davanın değerlendirilmesi gerektiğini, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olmadığını, davacının kendi isteği ile emekli olmak istediğinden maaş kaybı talebinin yersiz olduğunu, ceza evi harcamalarının tazminat kapsamında verilmemesi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, öne sürmüştür.

3.Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2019 tarihli ve 2018/297 Esas, 2019/91 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 6.960,97 TL maddi, 7.200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4....

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2019/943 Esas, 2019/896 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Gümrük Müsteşarlığında işçi olarak çalışmakta iken hakkındaki suçlama nedeniyle 01/04/2011-16/03/2012 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalan, 15/06/2011 tarihinde emekliye ayrılan davacının, gözaltına alındığı 01/04/2011 tarihinden emekli olduğu 15/06/2011 tarihleri arasında kendisine maaş,

ücret ve prim ödemelerinin ödenip ödenmediğinin çalıştığı kurumdan sorulup emekli olduğu tarih ile tahliye tarihi arasındaki sürenin net asgari ücret üzerinden hesap edileceği de gözetilerek sonucuna göre maddi tazminat miktarının belirlenmesi yerine eksik araştırma ve hatalı hesaplama yapmak suretiyle yazılı şekilde maddi tazminata hükmolunduğu ve manevi tazminatın eksik olduğundan bozulmasına karar verilmiştir.

5.Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.01.2020 tarihli ve 2019/186 Esas, 2020/1 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 8.836,02 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2020/744 Esas, 2020/938 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

7.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Müvekkilin yoksun kaldığı maaş tutarları ile tutuklama nedeni ile mecburen talep ettiği emeklilik maaşı ile çalışırken almakta olduğu maaş arasındaki farkı dikkate alınmadığından hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna, asgari ücret üzerinden hesabın haksız olduğuna, ceza evi giderlerinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, aynı dosyada yargılanan sanıklar hakkında daha fazla manevi tazminata hükmedildiği, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas ...

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/102 Esas – 2017/210 Karar sayılı dava dosyasında örgüte üye bilerek ve isteyerek yardım etme ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından yargılandığı, 01.04.2011 – 16.03.2012 tarihleri arasında gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 25.05.2017 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacının tutuklanmasından sonra emeklilik dilekçesi vererek 15.06 2011 tarihinde emekli olduğu,

gözaltı tarihi ile emeklilik tarihinde maaşını almaması nedeniyle bu tarihler arasında alması gereken net maaşının 3.097,30 TL olması gerektiği, emeklilik tarihi ile tahliye tarihi arasında asgari ücret üzerinden hesap yapılması gerektiği, manevi tazminatın sebepsiz zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde belirlenerek ve istinaf bozma ilamına da uyularak, 8.836,02 TL maddi 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, maddi tazminatın eksik olduğundan 9.139,80 TL'ye yükseltilmesi ve buna göre değişen vekalet ücretinin 2.870,97 TL olması gerektiğinden, bu kısımların düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/102 Esas – 2017/210 Karar sayılı dava dosyasında davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından yargılandığı, 01.04.2011 – 16.03.2012 tarihleri arasında 350 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün suç işlemek amacıyla kurulan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 11.05.2018 tarihinde, ihaleye fesat karıştırma suçundan ise 23.03.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden; 1.Hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden; Davacının, Gümrük Müsteşarlığında işçi olarak çalışmakta iken hakkındaki suçlama nedeniyle 01.04.2011-16.03.2012 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, 15.06.2011 tarihinde emekliye ayrıldığı, gözaltına alındığı tarihten emekli olduğu tarihler arasında kendisine maaş, ücret ve prim ödemelerinin ödenmediğinden almış olduğu maaşı üzerinden hesap yapıldığı ve emekli olduğu tarih ile tahliye tarihi arasındaki sürenin net asgari ücret üzerinden hesap edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacının cezaevi harcamalarının, emekli olmasından dolayı maaş farkının 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerine göre belirlenmesi gereken maddi zarar kapsamında hüküm altına alınamayacağı dikkate alındığında, maddi tazminat hesabına dahil edilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle tebliğnamede esastan ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2020/744 Esas, 2020/938 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,