Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10619 K.2025/3515

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız arama, el koyma, gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi, 10.000.000,00 TL manevi tazminatın görevden uzaklaştırılma tarihi olan 16.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının 24.08.2016 tarihinde kamu görevinden ihraç edildiği, bu süre zarfında maaşını aldığı,

ihraç tarihinden sonraki döneme tekabül eden kısmı ise iade ettiği, lojmandan çıkarılması nedeniyle nakliye ücreti ve buna bağlı masrafların, yine ihraç nedeniyle ödenmeyen maaşlar ve kesintili olarak ödenen maaşların, aracını ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile alıcısı olduğu bağımsız bölümü değerinin altında satmak zorunda kalması nedeniyle oluştuğu iddia olunan zararların Yargıtay uygulamaları doğrultusunda maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği, davacının beraat etmesi nedeniyle açığa alındığı tarih ile meslekten ihraç edildiği tarih arasındaki ücretini idareden talep edebileceği,

bu itibarla maddi tazminat şartlarının oluşmadığından bahisle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile 125.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın 2.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; maddi zarar kalemlerinin açıklandığına, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, derece mahkemelerinin maddi tazminatın reddedilmesi yönündeki kararlarının yeterli gerekçeyi içermediğine, gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, koşulları oluşmadığı halde hakkında gözaltı tedbiri uygulandığına, soruşturma ve kovuşturmaya maruz bırakıldığına, üzerine atılı suçun niteliği ve mesleği, sosyal ve aile yaşamı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminat miktarının çok düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/312 Esas ve 2018/235 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Anayasal düzeni zorla ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan 18.07.2016-19.07.2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, sorgusunun ardından hakkında adli kontrol hükümleri uygulanmak suretiyle serbest bırakıldığı, hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 12.10.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacı asile 12.11.2018 tarihinde tebliğ edildiği,

5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, maddi tazminat yönünden yasal koşulların oluşmadığı, manevi tazminat yönünden ise kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,