Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10688 K.2023/4946

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/3692 Esas, 2019/2421 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu; “yağma” suçundan 15.02.2017 – 20.02.2017 tarihleri arasında 5 gün gözaltında, 20.02.2017 – 09.05.2017 tarihleri arasında 78 gün ev hapsinde kalan davacının 15.000,00 TL maddi, 45.000,00 TL manevi tazminat talebinde davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 5.337,6 TL olması, reddedilen tazminat miktarının 54.662,4 TL olması nedeniyle hükmün davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,