Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1125 K.2024/7425

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a madesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğuna, ehliyetsizlik kusurun belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

16.10.2015 günü saat 15.35 sıralarında azami hız limitinin 70 km olduğu meskun mahalde, gündüz vakti sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş caddede sol şeritte seyir halindeyken aracının ön kısımlarıyla seyrine göre sol tarafında bulunan orta refüj üzerindeki ara geçişten yakın mesafeden seyir yoluna giren ...'ın sevk ve idaresindeki motosikletin sağ yan kısmına çarpması sonucu ...'ın öldüğü olayda, kaza tespit tutanağında sanığın kural ihlalinin bulunmadığı, ölenin trafik işaret ve levhalarına uymayarak kural ihlalinde bulunduğunun belirtildiği,

keşif sonucu düzenlenen trafik bilirkişi raporu ile Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporlarında da sanığın sol şeritte seyri esnasında seyir hızı ile geldiği olay mahallinde seyir istikametine göre sol tarafında bulunan orta refüj üzerindeki geçiş aralığından tutanak ekindeki krokiden de görüleceği üzere, yakın mesafeden seyir yoluna giren motosikletliye çarptığı olayda hatalı tutum ve davranışı olmadığından kusursuz olduğunun belirlendiği, buna göre sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mahkemece kabul edilen oluş karşısında, sanığın kusurunun olmadığının kabulü ile beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "1" nolu bendinde yer alan "atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından CMK 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE," ibaresi çıkarılarak yerine "CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,