Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1136 K.2024/2030

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51/1-3-7-8 53/1. maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri;Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, iddia, sanıklar savunması, müşteki beyanı, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay günü sanık ...'ın temyiz dışı sanıklar ile birlikte ... köyü, ...

Mevkiinde müşteki ...'ya ait tarlaya gelerek altın bulmak amacıyla 1 metre derinliğinde ve 2 metre genişliğinde çukur kazdıkları, ihbar üzerine gelen jandarma personelinin sanıkları yakaladıkları, sanıkların verdikleri ifadelerinde özetle; altın bulmak amacıyla kazı yaptıklarını, fazla derinleşmeden jandarma ekiplerince yakalandıklarını, bir şey bulamadıklarını beyan ettikleri, Aksaray İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 30.12.2015 tarih ve 2052 sayılı yazılarında;

yapılan keşif neticesinde olay yerinin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunun kapsamına girmediği belirtilmiş olması değerlendirildiğinde, sanık ...'ın temyiz dışı sanıklar ile birlikte olay günü altın bulmak amacıyla müştekiye ait tarlaya geldikleri ve kazmaya başladıkları, ancak jandarma ekiplerince yakalandıkları, kazılan çukurun 40 cm nin üzerinde olduğu, bu haliyle kazı eylemlerini tamamladıkları, sanıkların samimi olarak altın bulma amacıyla kazı yaptıklarını kabul ettikleri anlaşılmakla sanığın sabit görülen atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci maddesinin birinci cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanun'a göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74 üncü maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 74 üncü maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesine ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,