Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1183 K.2023/5048

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/308 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.01.2021 tarihli, 2016/357659 sayılı ve "Sanık ...'ın, sahibi bulunduğu ve 2. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı belirlenen Muğla ili, ... ilçesi, ... Köyü, ... Tatil Sitesinde yer alan 59 numaralı taşınmaz üzerinde yetkili makamlardan gerekli izinleri almaksızın diğer sanık ...'a bir takım tadilatlar yaptırmak suretiyle sit alanına inşai ve fiziki müdahalede bulduğunun sabit olması karşısında, sanıkların eylemlerine uyan suç nedeniyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi, yasaya aykırı bulunduğundan" hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmün yasalar karşısında isabetsiz olduğuna,

2. Sanıklar müdafinin temyiz isteği; beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Yapılan keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ... ilçesi, ... Köyü, ... Tatil Sitesi, ...

Mahallesi, 59 numaralı taşınmaz üzerinde, taşınmazın dosyada mübrez İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 23.06.2015 tarihli yazısında belirtildiği üzere, 2. derece doğal sit alanı olduğu halde, orkide tipi mimari projeye istinaden zemin katta iç avlunun üzeri açık olması gerekirken 4,62 metre uzunluğunda 3,85 metre eninde 17,80 metrekare alanın kapatılarak açık mutfak yapılmak suretiyle fiziki müdahalede bulunulduğu, ikinci keşifte suça konu yerin çatı kısmının açıldığı, projelendirilmeden ve gerekli kurumlardan izin alınmadan imal edildiğinin tespit edildiği, tapu kaydı incelemesinde taşınmaz üzerinde şerhin bulunmadığı,

davaya konu yer tek yapı ölçeğindeki kültür veya tabiat varlığı olmayıp, 2. derece doğal sit alanı kabul edilen bölge içerisinde yer aldığı, bu nedenle somut olayda sit alanı kabulü kararının ilgililerine tebliği zorunluluğundan bahsedilemeyeceği, sanığın bu yerin sit alanı kabul edilen bölge içerisinde yer aldığını bildiğinin kabul edilebilmesi için taşınmazın tapu kaydında koruma kararına ilişkin şerhin bulunmasının, şerh de yoksa koruma kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının yeterli olduğu, ancak dosya kapsamı itibariyle tapu kaydında taşınmazın sit alanı içerisinde yer aldığına dair şerhin bulunmadığı, ayrıca ...

İlçesi ... Mahalle Muhtarlığının 05.08.2015 tarihli yazısında, sit alanı kabulü kararının mahallinde mutat vasıtalarla duyurusunun yapılmadığının belirtildiği, İlçe Jandarma Komutanlığının araştırmasında suça konu yerin sit alanında olduğunun çevreden bilinmediği, böylece sanıkların, bahse konu yerin 2. derece doğal sit alanı vasfında olduğunu bilmediklerine ilişkin savunmalarının aksine herhangi bir delilin bulunamadığı anlaşıldığından beraatlerine karar vermek gerekmiştir."

2. Mülga Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünün 21.07.2011 tarih ve 7377 sayılı karar ekinde onaylanan Datça Bozburun doğal sit alanları haritasında 2. derece doğal sit alanında kalan taşınmaza ilişkin olarak düzenlenen 10.06.2015 tarihli yapı tatil zaptı ile orkide tipi mimari projeye istinaden zemin katta iç avlunun üzeri açık olması gerekirken 4,62 metre uzunluğunda 3,85 metre eninde alanın kapatılarak kaçak mutfak yapılmak suretiyle fiziki ve inşai müdahalede bulunulduğunun tespit edilmesi üzerine sanıklar hakkında dava açılmıştır.

3. Sanık ...'ın, Muğla Büyükşehir Belediyesi Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu'na sunduğu 11.03.2015 tarihli, Muğla Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne sunduğu 19.03.2015 tarihli dilekçeler ile taşınmazda mimari projeye uygun olarak gerçekleştirilecek basit tamirat ve tadilatlara ilişkin olarak izin talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

4. Mahkemece icra edilen 12.01.2016 tarihli keşifte yapılan gözlemde, suça konu taşınmaza dış kapıdan girildiğinde zemin katta bulunan iç avlunun kapatıldığı ve mutfak olarak kullanıldığının görüldüğü, 14.06.2016 tarihli keşif sırasında ise giriş kapısından girildiğinde üstü açık bir avlunun bulunduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın Beraatine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden; A. Mahkemece, her ne kadar suça konu taşınmazın sit alanında kaldığının sanık tarafından bilinmediği gerekçesi ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiş ise de, sanık ...'ın savunmasında taşınmazın sit alanında kaldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, hükmün gerekçesi isabetli görülmemekle birlikte, iddianameye konu edilen iç avlunun kapatılması yönündeki eylemin dış dünyaya yansımadığı mahkeme gözlemi ve dosya kapsamında mevcut fotoğraflardan anlaşıldığından, bahsedilen gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Sanık ...'ın Beraatine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden; Sanık ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.09.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

1. Sanık ...'ın Beraatine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (1-C) numaralı bentte açıklanan nedenle Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/308 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına; “Sanık kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden tahsili ile sanığa verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Sanık ...'ın Beraatine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden; Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/308 Esas, 2016/459 Karar sayılı hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,