Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/13 K.2021/6672

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçundan sanık ...’nın, anılan Kanunun 74/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2011 tarihli ve 2010/1 esas, 2011/705 sayılı kararının 10/01/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, adı geçen sanığın denetim süresi içinde 06/06/2016 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine,

yapılan yargılama neticesinde hakkındaki hükmün açıklanarak 2863 sayılı Kanunun 74/2 ve 5237 sayılı Kanunun 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli ve 2019/24 esas, 2019/185 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için, anılan kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Kanunun 102/4 ve 104/2. madde ve bentleri gereğince olağan dava zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 6 ay olacağı, suç tarihi olan 05/08/2004 tarihinden, kararın verildiği 19/03/2019 tarihleri arasında 14 yıl 7 ay 14 günlük geçen süreden, 4 yıl 4 ay 27 günlük durma süresi çıkarıldığında suç tarihinden itibaren kararın verildiği tarihe kadar 10 yıl 2 ay 17 günlük sürenin geçmiş olduğu,

bu halde olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu cihetle, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımının dolması nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 13/11/2020 gün ve 94660652-105-46-15471-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2020 gün ve 2020/103377 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 74. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 05/08/2004 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının, durma süresi de eklendiğinde karar tarihinden önce dolduğu gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli ve 2019/24 Esas, 2019/185 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,