Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1308 K.2024/7415

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanığın kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, karayolunun özelliklerinin kazaya etken olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan vekilinin temyiz sebebi ise; cezanın az olduğuna ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 16:20 sıralarında sanık ... idaresindeki ticari tur otobüsü ile yerleşim yeri dışında, çift yönlü, 10.50 metre genişliğinde, asfalt kaplama, yüzeyi ıslak, düz ve eğimli devlet yolunda yağmurlu havada gündüz vakti seyri sırasında geldiği olay mahallindeki eğimli yol bölümünde aracının direksiyon hakimiyetini kaybedip, kaymaya başlayan aracıyla yolun sağından yol dışı kalıp,

aracının ön sağ kısımları ile dağlık toprak kısma çarparak sol yan kısmına devrilerek sürüklenmesi sonucu meydana gelen kazada, bir kişinin öldüğü, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, sanık asli kusurlu kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan ve yolun yüzeyinde cilalanma oluşması ve kenar hendeğinin dolmuş olması sebebiyle kazanın meydana gelmesinde Karayolları Genel Müdürlüğü'nün asli, sanığın tali kusurlu olduğuna ilişkin Hukuk Mahkemesine hitaben düzenlenen 22.04.2015 tarihli teknik bilirkişi raporunun, kazanın meydana geldiği 29.03.2015 tarihindeki yol durumuna ilişkin bir tespit içermediği, kazanın hemen sonrasında düzenlenen 29.03.2015 tarihli kaza tespit tutanağında yol durumunun kazaya etken olduğu yönünde herhangi bir tespit bulunmadığı,

bu kapsamda yapılan yargılama sırasında alınan ve sanığın meydana gelen kazada tam kusurlu olduğuna ilişkin 29.03.2015 tarihli kaza tespit tutanağı, 22.04.2015 tarihli trafik bilirkişi raporu ve 15.12.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin raporlarının kabule uygun olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin, temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "amaç ve saiki" ibarelerinin çıkarılması, suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,