Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1505 K.2021/6338

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ... Karaçiftçi’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3 delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, anılan Kanunun 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine dair İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2011 tarihli ve 2010/70 esas, 2011/89 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2011 tarihli ve 2010/70 esas, 2011/89 sayılı kararının 02/06/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25/01/2012 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkında erteli hapis cezasının aynen infazına dair İncesu (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 07/07/2017 tarihli ve 2010/70 esas, 2011/89 sayılı ek kararının, ilk kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar anılan Mahkemenin 02/05/2011 tarihli kararı ile sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Sanığın adlî sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Kayseri 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/02/2010 tarihli ve 2009/745 esas, 2010/48 sayılı kararının suç tarihinin 06/08/2009 olduğu, incelemeye konu mahkeme kararının suç tarihinin 03/08/2009 olması nazara alındığında;

dosya içerisinde yer alan sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde, sanığın herhangi bir sabıkasının bulunmadığı ve Mahkemesince de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilirken sadece sanığın daha önceden sabıkası olduğu hususunun gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair objektif bir engel bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu,

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09/11/2020 gün ve 94660652-105-38-7660-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2021 gün ve 2020/106906 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2011 tarihli ve 2010/70 esas, 2011/89 sayılı kararının 02/06/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25/01/2012 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkında erteli hapis cezasının aynen infazına dair İncesu (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 07/07/2017 tarihli ve 2010/70 esas, 2011/89 sayılı ek kararının, ilk kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, mahkemece sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de;

sanığın adlî sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Kayseri 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/02/2010 tarihli ve 2009/745 esas, 2010/48 sayılı kararın suç tarihinin 06/08/2009 olduğu, İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2011 tarihli ve 2010/70 esas, 2011/89 sayılı kararının suç tarihinin ise 03/08/2009 olduğunun anlaşılması karşısında;

suç tarihinde herhangi bir sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında “Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin olması dolayısıyla, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,