Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1509 K.2021/5983

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2015 tarihli ve 2014/751 esas, 2015/131 sayılı kararının 10/03/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 27/02/2019 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine,

hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanunun 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 179/2, 62/1, 50/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli ve 2019/601 esas, 2020/155 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın 10/02/2014 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/05/2014 tarihli ve 2014/2343 soruşturma, 2014/1221 esas, 2014/580 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli ve 2019/601 esas, 2020/155 sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği,

ancak sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/04/2014 tarihli ve 2014/2707 soruşturma, 2014/1449 esas, 2014/674 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli ve 2019/602 esas, 2020/156 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09/12/2020 gün ve 94660652-105-07-15531-2020-Kyb sayılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 258.8 etanol alkollü olduğu halde idaresindeki araçla seyir halinde iken toprak yığınana çarparak kazaya sebebiyet verdiği olayda,

Sanığın 10/02/2014 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/05/2014 tarihli ve 2014/2343 soruşturma, 2014/1221 esas, 2014/580 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli ve 2019/601 esas, 2020/155 sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği,

ancak sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/04/2014 tarihli ve 2014/2707 soruşturma, 2014/1449 esas, 2014/674 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli ve 2019/602 esas, 2020/156 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında,

aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında ikinci kez hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup, Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli ve 2019/601 esas, 2020/155 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına,

daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık ...’ in mahkumiyetine yönelik hüküm fıkrasının, “1- Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle daha önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından, ikinci defa açılan davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına,” şeklinde düzeltilmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE.