Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2044 K.2025/4269

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2014/57 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-7-8, 53/6 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2014/57 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli ve 2019/6227 Esas, 2020/2387 Karar sayılı kararı ile "sanığın eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında basit taksirden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2020/126 Esas, 2020/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 51/1-3-7-8, 53/6 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde. 09.06.2013 tarihinde katılan ...'nın kullanmakta olduğu.... plaka sayılı araç ile ... ilçesinden .... köyüne giderken Sanık ...'nun kullanmakta olduğu ....plaka sayılı araç ile Danışment köy yolu ayrımında çarpışmaları üzerine mağdur ...'nin aracında bulunan mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın yaralanmalarına neden olan kazada,

17.06.2014 tarihli adli raporda belirtildiği üzere Sanık ...'nun mahalli iki yönlü yolda önünde seyreden aracı kurallara aykırı bir biçimde geçme kuralarına riayet etmeden önündeki aracı solladığı sırada karşı yönün kullandığı şeride geçerek karşı yönden gelen otomobile çarparak sanığın dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu,

geçme yasağı olan yerlerde geçme kuralını ihlal ederek bilinçli taksir ile asli kusurlu oluşu kaza sebebiyle meydana gelen yaralanmaların boyutu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak sanığın bilinçli taksir ile birden fazla mağdurun yaralanmasına sebebiyet vererek üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunun oluşageldiği ve sübuta erdiği kanaatine varılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2014/57Esas, 2015/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-7-8, 53/6 maddeleri uayrınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının hüküm fıkrasının "4." paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "CMUK 326/son gereğince sanığın ceza miktarı açısından kazanılmış hakkı gözetilerek, sanık hakkındaki 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,