Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2053 K.2025/1273

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın kusurlu olduğuna,beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde polis memuru olan sanığın kullanmış olduğu ve Emniyet Genel Müdürlüğü'ne ait 06 AA ... plakalı araçla Turgut Özal Bulvarı 1011 kavşağında seyir halinde iken sanığın aniden yola çıkan maktüle çarparak ölümüne sebebiyet verdiği, Adli Tıp Kurumu raporu ile bilirkişi raporuna göre;

- Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde gündüz vakti yaya geçişini engelleyen orta refüj beton bariyeri bulunan ve 82 km/s azami hız limiti olan yolda seyretmekte iken seyrine göre yolun sağından yola girerek yolun soluna geçmek isteyen yayaya çarpmasıyla meydana gelen mevcut koşullardaki olayda kusursuz olduğu,

- Maktul ...'in karşıdan karşıya geçmek için kendi can güvenliğini tehlikeye atacak biçimde trafik yoğunluğu yüksek yerde yaya geçişini engelleyen orta refüj beton bariyeri bulunan dört şeritli bölünmüş yola girdiği, bu haliyle araçların arasından geçerek en sol şeride geldiğinde en sol şerit üzerinde seyir halinde bulunan otomobilin çarpmasına maruz kaldığı olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu anlaşılmakla olayda kusursuz olan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Kusuru bulunmayan sanığın atılı suçtan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği halde, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1. bendinin çıkarılarak yerine "Kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine" yazılması suretiyle, hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,