Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/268 K.2024/5862

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, maktulün kazada tam kusurlu olduğu, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

25.08.2014 günü saat 20:20 sıralarında gece vakti sürücü ...'un yönetimindeki ... plaka sayılı motosiklet ile yerleşim yeri dışında, D400 Karayolu üzerinde Erdemli yönünden Mersin yönüne seyrederek olay yeri Bostanbükü Kavşağına geldiğinde, bölünmüş yol tali yol kavşağında, refüjle bölünmüş tek yönlü eğimsiz, düz, kuru asfalt yolda, refüj aralığından kavşağa giren sürücü ...'un yönetimindeki ... plaka sayılı otomobilin sağ ön çamurluk kısmına, kendi aracının ön kısmı ile çarpması sonucu motosiklet sürücüsünün ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında;

bu kazanın meydana gelmesinde otomobil sürücüsü ...’un 2918 sayılı KTK’nın 57/1-a.maddesi uyarınca kavşaklarda geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ettiği belirlenmiş, savcılık aşamasında ve mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, sanık ...'un 2918 sayılı KTK’nın 57/1-a.maddesi uyarınca kavşaklara yaklaşırken yavaşlamamak ve geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ederek 1.dereceden kusurlu olduğunun belirlendiği,

Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 28.03.2016 tarihli adli raporda: otomobil sürücüsü sanık ...'un yönetimindeki araç ile seyrederek olay yeri kavşak mahalline geldiğinde, kavşağa girmeden önce refüj aralığında durması ve devlet kara yolunu etkin biçimde kontrol etmesi, yol üzerinde seyir halinde bulunan araçların hız ve yakınlıklarını dikkate alması,

ilk geçiş hakkını doğru seyreden araçlara vermesi gerektiği halde, yolu yeterince kontrol etmeden kavşağa girmekle, önünü kapattığı motosikletin, aracının sağ ön çamurluk kısmına çarpmasına sebebiyet verdiği olayda, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışı nedeniyle, KTK.84-h gereğince asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği,

Yerel Mahkemece sanığın bir kişinin taksirle ölümüne sebep olma eyleminde, kazanın oluşumunda ölenin de farları yanmadan ve koruma başlığı takmadan trafiğe çıktığı ve kavşakta hızını azaltmadığından sanık ile eş değer kusurlu olduğu kanaati bildirildiğinden sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan alt sınırdan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanığın asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemesi, karşı temyiz talebi bulunmadığından eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erdemli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Erdemli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.