Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/272 K.2023/4887

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.12.2020 tarihli, 2016/291748 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"İddia, sanık savunması, müdahil idare vekili beyanı, suça konu yerin sit alanı sınırları içerisinde olduğunu gösterir kroki, kaymakamlığın ilan tutanağı ve dosyadaki diğer bilgi ve belgeler bir arada değerlendirildiğinde.

Sanık hakkında daha önceden mahkememizin 2015/105 Esas sayılı dosyası ile aynı yer, aynı suçla ilgili yargılamanın yapıldığı, sanığın atılı suçtan cezalandırıldığı, her iki dava iddianamesinin aynı tarihli suça ilişkin olarak tanzim edildiği, mahkememizce aldırılan inşaat bilirkişisi raporunda da suça konu yerde keşif tarihi itibari ile herhangi bir inşai faaliyette bulunulmadığının belirtildiği, her iki iddanamede de inşaatın bitirilmiş olduğunun belirtildiği,

böylece sanığın daha önceden mahkememizin 2015/105 Esas sayılı dosyası ile aynı yer aynı suçla ilgili yargılamanın yapıldığı iş bu mahkememizdeki dosyanın mükerrer olduğu anlaşılmakla sanık hakkında açılan davanın CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir."

2. Çaykara Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2015 tarihli ve 2015/135 Esas sayılı iddianamesi ile sanık tarafından, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 04.12.1998 tarih ve 3332 sayılı kararı ile tescilli 1. ve 3. derece doğal sit alanında kalan mera vasıflı taşınmaz üzerine tamamen bitirilmiş vaziyette kaçak yapı inşa edildiği iddiasıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmıştır.

3. Sanık savunmasında, aynı eyleme ilişkin olarak Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/105 Esas sayılı dosyasında yargılandığını ve hakkında mahkûmiyet kararı verildiğini, aynı suçla ilgili olarak ikinci defa yargılandığını beyan etmiştir.

4. Mahkemece, sanığın savunmasında belirttiği Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/105 Esas, 2016/4 Karar sayılı ve sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin kararı ile iddianame örneği dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, aynı eyleme ilişkin olarak daha önce açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından, mahkemece, incelemeye esas davanın mükerrer olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,