Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2855 K.2022/2914

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'ın, uzun süre birlikte yaşadığı katılan ...’nın kendisinden ayrıldıktan kısa bir süre sonra bir başkasıyla evlenmesine tepki olarak, katılanın diz kapağı ile başı arasındaki kısmının görüntülendiği fotoğrafların üzerine, adı ve kızlık soyadı ile evlendikten sonra edindiği soyadı ve telefon numarasını yazarak, katılanın iç çamaşırlarına ve geceliğine zımbalayıp, katılanın oturduğu muhitteki binalara ve sokaklara bıraktığı olayda;

Sanığın, katılanın özel yaşam alanı kapsamında bulunan iç çamaşırlarını ve geceliğini afişe etmesinin TCK'nın 134. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu, katılanın özel hayatına ilişkin fotoğrafları hukuka aykırı şekilde ifşa etmesinin TCK'nın 134. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesindeki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu, katılanın kişisel veri niteliğindeki ad, soyad ve cep telefonu numarasını hukuka aykırı şekilde yaymasının TCK'nın 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu,

sanığın gerçekleştirdiği bu eylemlerin, aynı zamanda katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olması nedeniyle TCK'nın 125. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca alenen hakaret suçunun da oluştuğu;

ancak, sanığın, üzerinde katılanın kişisel veri niteliğindeki bilgileri bulunan özel hayatına ilişkin fotoğraflarını, katılanın özel yaşam alanı kapsamında kalan eşyasının üzerine zımbaladıktan sonra bunları yayma suretiyle açığa çıkarmaktan ibaret ve hukuki anlamda tek olan fiili ile birden fazla suç oluştuğundan hakkında TCK’nın 44. maddesi uygulanmak suretiyle oluşan suçlardan en ağır cezayı gerektiren TCK'nın 134. maddesinin ikinci fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ceza tayin edilmesine ve katılanın özel hayatına ilişkin fotoğrafları bir suç işleme kararının icrası

kapsamında değişik zamanlarda ve değişik yerlerde birden fazla ifşa etmesi nedeniyle hükmolunan cezada TCK'nın 43/1. madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 134/2-1. madde, fıkra ve cümlesi gereğince asgari hadden uzaklaşılarak belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Kanunun 43/1. madde ve fıkrası gereğince ¼ oranında artırılması sonucunda, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası hükmetmek yerine, TCK'nın 61. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde, ayların yıla dönüştürülüp, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası hükmolunarak, sanığa fazla ceza verilmesi,

2- Bozma kararına konu ilk hükümdeki ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulan sanık hakkında sonuç ceza belirlenirken, uygulanan kanun ve maddesinin; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine uygulama alanı bulunmayan 5271 sayılı CMK’nın 283. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,

3- Bozma kararı öncesi özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, kazanılmış hak nedeniyle infazın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2 numaralı bölümündeki “3 YIL 1 AY 15 GÜN” ibarelerin, “2 YIL 13 AY 15 GÜN HAPİS” ibareleri ile değiştirilmesi, hükmün 5 numaralı bölümünün hükümden çıkarılarak, yerine.