Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2945 K.2022/2396

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 01.11.2017 tarihli, 2017/590 Esas, 2017/2416 Karar sayılı "Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarih, 2016/350 Esas, 2016/484 Karar sayılı kararının kaldırılarak, davacının tazminat talebinin reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/147 Esas – 2015/241 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 15.02.2010 – 18.02.2010 tarihleri arasında 3 gün gözaltında, 07.09.2010 – 21.06.2010 tarihleri arasında 653 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 50.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 57.66 TL maddi tazminatın gözaltına alınma tarihinden, 14.182,07 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda duruşma açılıp, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak,

davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında, davacı hakkında, terör örgütüne üye olmamakla birlikte terör örgütü adına suç işlemek suçundan 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı yasanın 8 maddesi ile değişik 3713 sayılı Yasanın 7/son-a fıkrası gözetilerek atılı suçtan unsurlarının oluşmaması nedeni ile beraatine ve terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan açılan kamu davasının ise.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 144/1-b. maddesi gereğince davacı yönünden tazminat talep etme koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 01.11.2017 tarihli, 2017/590 Esas, 2017/2416 Karar sayılı “davacının tazminat talebinin reddine” ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.