Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2977 K.2022/4317

2- Hakaret suçundan TCK’nın 125/1, 43/1, 125/4, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 3- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK’nın 136/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tehdit, hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

Fransa’da yaşayan mağdur ... ile bir dönem Fransa’da yaşayan sanık ... arasında husumet bulunduğu dönemde, sanık ...’ın, Twitter adlı sosyal paylaşım sitesindeki hesabından, “can eleşkirt, sen o oğluna söyle, eğer benim ayağım paris'e değdiği gün önünü kesip onun kanını köpeklerin önüne dökmezsem bende...değilim”, “Can eleşkirt, oturduğun yerden benim adıma konuşacakmısın, ah bir köşeden karşınıza çıkacağım, ceso'yu nasıl komaya yolladım aynısını size de yaparım”, “can eleştrik o kavat oğluna söyle....onun kulağını keseceğim” şeklinde, tehdit ve hakaretlerde bulunduğu;

ayrıca, Facebook hesabında yer verdiği mağdura yönelik tehdit ve hakaret içeren ibarelerin altına, mağdur ve mağdurun oğlunun Facebook hesaplarından ele geçirdiği resimleri koyduğu ve oluşturduğu mesajları Eleşkirt Ağrı isimli sitede yayımladığı, sanığın ifadesinde atılı suçları kabul ettiği belirtilerek, sanık hakkında tehdit, hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kamu davaları açıldığı olayda;

İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin yakalama emri üzerine 07.06.2014 tarihinde çıkarıldığı İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusunun tespit edildiği sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi de bulunmayan sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulmaması nedeniyle sanığın CMK'nın 196/2. madde ve fıkrasına aykırı şekilde sorgusunun yapıldığı gözetilerek, duruşmanın 10.03.2016 tarihli 10. oturumunda hazır bulunan sanığın, açık kimliği saptanıp, kendisine, iddianame okunarak ve CMK’nın 147. maddesindeki hakları tekrar hatırlatılarak,

aynı Kanunun 191/3. maddesine uygun şekilde sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden, “Sanığın daha önce savunmasının alındığı ancak hakkında CMK 231 maddesinin uygulanması ile ilgili beyanının alınmamış olduğu anlaşılmakla bu husus kendisine açıklanarak soruldu” ibarelerinin ardından, sanığın, “ben öncelikle beraatimi istiyorum aksi takdirde lehe hükümler ve CMK 231 maddesi uygulansın ancak şikayetçi bana telefonla hakaret ettiği için ben de kendisine cevap verdim.

Bu nedenle suçu kabul etmem dedi.” biçimindeki beyanının alınmasıyla yetinilip, 29.03.2016 tarihli bir sonraki oturumda ve yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Sanığın sübutu kabul edilen hakaret suçunun yasal unsurlarının tarif edildiği TCK'nın 125/2. madde ve fıkrasının, yaptırım yönünden aynı maddenin birinci fıkrasına atıfta bulunmasından dolayı sanık hakkında temel ceza belirlenirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 125/2. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 125/1. madde ve fıkrası” şeklinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,

b) Hakaret suçundan TCK’nın 125/1. madde ve fıkrası gereğince belirlenen temel cezada, aynı maddenin 4. fıkrası ve daha sonra TCK’nın 43/1. madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılması gerekirken, zincirleme suç hükmünün, TCK’nın 125/4. madde ve fıkrasından önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61. maddesine uyulmaması ve uygulamaya göre de sanığa 108 gün karşılığı 3.240,00 TL yerine 101 gün karşılığı 3.030,00 TL hükmedilerek, eksik ceza tayini,

c) Bekar, çocuksuz, ortaokul mezunu, inşaat işçisi ve aylık 1.000,00 TL geliri olduğu yakalama emri üzerine 07.06.2014 tarihinde çıkarıldığı mahkemede alınan beyanıyla belirlenen, ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin başkaca araştırma yapılmayan sanık hakkında, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak 20,00 TL ile 100,00 TL arasında miktar tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, sanığın tespit edilen ekonomik durumuna uygun düşmeyecek biçimde ve “takdiren” şeklindeki gerekçeden yoksun ibareye dayalı olarak, adli para cezalarının günlüğü 30,00 TL'den hesaplanıp, tehdit, hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığa fazla ceza tayini,

d) Sanığa hükmedilen adli para cezaları taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. madde ve fıkrası gereğince ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

e) Sübutu kabul edilen suçların 28.06.2014 tarihinden önce işlenmiş olması karşısında, 28.06.2014 tarihinden önce işlenen suçlar açısından, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile değişik CMK'nın 231/8. madde ve fıkrasının 2. cümlesinin uygulanamayacağı ve daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yargılama konusu suçlarla ilgili hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden,

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, “Sanığın kaydında daha önce CMK 231 maddesi uygulanan hükümler bulunduğu anlaşıldığından” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

f) İstinabe evraklarının tercümesi için yapılan harcamanın, yargılama giderlerine dahil edilerek, sanıktan tahsiline hükmedilmesi suretiyle CMK’nın 324/5. madde ve fıkrasındaki; “Türkçe bilmeyen ya da engelli olan şüpheli, sanık, mağdur veya tanık için görevlendirilen tercümanın giderleri, yargılama gideri sayılmaz ve bu giderler Devlet Hazinesince karşılanır.” hükmüne uyulmaması,

.