Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/309 K.2024/5865

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile karar verildiğine, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, sanık hakkında verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen cezanın az olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ölen işçinin kusursuz olduğuna, eksik inceleme neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 21.04.2014 tarihinde OEDAŞ Elektrik Dağıtım Tavşanlı işletmesinde kırsal ekipte elektrik teknisyeni olarak çalışan ölen ...'nın Tavşanlı İlçesi Moymul Mahallesi Tunçbilek Caddesinde bulunan yüksek gerilim direğinin yerinin değiştirilmesi işinde görevlendirildiği, sanık ...'ın Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş.

Tarafından vardiya şefi olarak görevlendirildiği, AG-OG müşterek hatlı direkteki alçak ve yüksek gerilim hat tellerini sökmek üzere olay günü iş arkadaşı ... ile hidrolik sepetli aracın sepetine binerek direğin tepesine çıktıkları, direğin alt kısmından geçen alçak gerilim hattın enerjisi kesildiği haberi üzerine tanık ... tellerini keserek aşağıya attığı,

ölen direğin üst kısmındaki yüksek gerilim tellerini kesmek üzere sepeti yukarı kaldırıp YG iletkenine yaklaştığında elektrik akımına kapıldığı ve emniyet kemeri takılı olmadığından sepetten aşağı düşerek ölümüyle sonuçlanan iş kazasında soruşturma aşamasında iş güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen 21.07.2014 tarihli bilirkişi raporunda; vardiya amiri ...'ın, himayesinde yapılan bir işte yeterli iş güvenliği tedbirlerini almamak, gerekli kontrolleri yapmamaktan dolayı söz konusu iş kazasında asli kusurlu olduğunun belirlendiği, mahallinde 14.09.2015 tarihinde keşif sonrası düzenlenen 08.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda;

olay yerinde vardiya amiri olarak görev yaparken ölenin iletken sökümü yapacağı AG-OG müşterek direğinin hangi trafodan beslendiğine dikkat etmeyen, yanlış hattın enerjisini kesen, bunun farkına varamayıp öleni yanlış bilgilendirerek ölenin yanılgıya düşmesine,

enerjili hattı enerjisiz zannetmesine sebep olan, üstelik enerji kesmemanevrasını bitirip olay yerine geldiğinde ölenin neon lambalı ıstanka ile gerilim kontrolü yapmadığını ve emniyet kemeri kullanmadığı gördüğü halde müdahale etmeyen, sökümü yapılacak YG hat iletkenlerinde gerilim kontrolü yapmasını ve emniyet kemeri takmasını sağlamayan sanık ...’ın asli kusurlu olduğunun belirlendiği, Yerel Mahkemece dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan iş kazasında asli kusurlu olduğu kabul edilerek,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,