Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3457 K.2022/4641

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/28503 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 08.10.2014 – 11.10.2014 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 28.10.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 07.11.2014 tarihinde davacı (şüpheliye) kararın tebliğ edildiği, CMK’nın 173/1. maddesi uyarınca suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğinden itibaren onbeş gün içinde itiraz hakkı olduğu, davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sebebiyle suçtan zarar görenin bulunmadığı, böylelikle de kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Davacının 500,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece duruşma açılıp,

Davacının 11/02/2016 tarihinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açtığı, CMK’nın 142/1. maddesi uyarınca bu davanın karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerinin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılması gerekirken, davacının hakkında uygulanan koruma tedbiri nedeniyle tazminat davasını yasal süresi içerisinde açmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.