Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3537 K.2022/507

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın ... sitesinin yöneticisi olduğu, apartmanın su depolarının içinin ve dışının boyanması için komşusu olan ve boyacılık yaptığını bildiği diğer sanık ...’a bu boyama işini götürü usulü olarak verdiği, boya için gerekli malzemeleri sanık ...’un aldığı, boya işi için tanık ... ile beraber müştekilerin beyanından da anlaşılacağı üzere maktül ...’ı da yevmiyeli işçi olarak çalıştırdığı, sanık ..., tanık ... ve maktülün 19.08.2006 günü boyama işine başladıkları, 20.08.2006 günü maktül ...’un depodaki boyanın nasıl olduğuna bakmak için su deposunun içine girdiği,

bu sırada sanık ...’un deponun hemen yanında bulunduğu ve deponun içini görmek için prize takılmış bir kablonun ucuna bağlı ampulü deponun içine sarkıttıkları ve bu şekilde deponun içini kontrol ettikleri sırada çalışan ampulün ısınmasıyla deponun girişinde bulunan su şamandırasının bozuk olması ve demirle şamandıraya dokunulması sonucu su fışkırdığı, fışkıran suyun kızgın olan ampule değerek patlattığı, çıkan alevin ve kıvılcımın boya nedeni ile biriken gazı tutuşturması ile patlama meydana geldiği, deponun içinde bulunan maktülün yanarak öldüğü olayda; mahkemece hükme esas alınan ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılan ...

Teknik Üniversitesi emekli öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 14.02.2020 tarihli rapora göre, sanık ...'nın yöneticisi olduğu apartmanın su depolarının içinin ve dışının boyanması işi için profesyonel bir firmadan teklif alarak işi yaptırtmak yerine, komşusu olan ve bu konudaki bilgi birikimi kısıtlı olan bir kişiye boyama işini yaptırdığı için kazanın meydana gelmesinde alt düzeyde tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği, hakkında yükümlülük kararı belirlenmeyen ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk bulunmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.