Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3634 K.2022/4438

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 12.01.2018 tarihli, 2017/3222 Esas, 2018/127 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2017 tarih, 1996/168 Esas, 1999/28 Karar sayılı ek kararı ile davacı hakkında verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının infazının durudurulmasına karar verildiği, davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 500.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/1999 tarih ve 1996/168 Esas - 1999/28 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının infaz edilmemiş olduğu, tazminat davası açma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmesi üzerine davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının cezayı infaz ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 12.01.2018 tarihli, 2017/3222 Esas - 2018/127 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.