Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/378 K.2024/6869

Sanık hakkında kurulan hükmün;, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kusurlu olan sanık hakkında ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

09.03.2015 günü saat 14.00 sıralarında meskun mahal içi, bölünmüş, 70 km/s hız sınırının bulunduğu, düz, eğimsiz, 2 şeritli yolun sol şeridinde seyir halindeyken, seyir istikametine göre sol taraftan demir bariyerler arasından karşıdan karşıya geçmek için yola giriş yapan yaya ...'a çarpması neticesinde yaya ...'ın öldüğü olayda, hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 11.03.2016 tarihli rapor ile İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinde oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 03.05.2016 tarihli raporda;

yaya ...'ın kendi can güvenliği açısından, yayaların geçişine yasak olan bölgelerden karşıdan karşıya geçmemesi, yayalar için ayrılan noktalardan geçmesi gerekirken, demir bariyerlerle yaya geçişine yasak olan bölgeden kontrolsüzce ve aniden karşıdan karşıya geçmek için kaplamaya girmesi sebebiyle tam kusurlu olduğu,

sanığın ise seyir halinde iken yayanın girmesinin yasak olduğu alana yayanın ani ve kontrolsüz olarak girmesi neticesinde meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı,

sanığın olayda taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek verilen beraat kararının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,