Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3822 K.2025/2076

Bölge Adliye Mahkemesince verilen sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün kaldırılarak 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek TCK'nın 50/4-1.a maddeleri gereğince hükmedilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi ile netice 36.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz edilemez olduğuna ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 16.11.2020 tarihli ve 2019/265 Esas, 20201499 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,